मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.
मन्त्रः १०மந்த்ர꞉ 10 / १३13
याज्ञवल्क्येति होवाच यदिदं सर्वं मृत्योरन्नं का स्वित्सा देवता यस्या मृत्युरन्नमित्यग्निर्वै मृत्युः सोऽपामन्नमप पुनर्मृत्युं जयति ॥ १० ॥யாஜ்ஞவல்க்யேதி ஹோவாச யதி3த3ம் ஸர்வம் ம்ருத்யோரந்நம் கா ஸ்வித்ஸா தே3வதா யஸ்யா ம்ருத்யுரந்நமித்யக்3நிர்வை ம்ருத்யு꞉ ஸோ(அ)பாமந்நமப புநர்ம்ருத்யும் ஜயதி ॥ 10 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
उपसंहृतेषु ग्रहातिग्रहेष्वाह पुनः — याज्ञवल्क्येति होवाच । यदिदं सर्वं मृत्योरन्नम् — यदिदं व्याकृतं सर्वं मृत्योरन्नम् , सर्वं जायते विपद्येत च ग्रहातिग्रहलक्षणेन मृत्युना ग्रस्तम् — का स्वित् का नु स्यात् सा देवता, यस्या देवताया मृत्युरप्यन्नं भवेत् — ‘मृत्युर्यस्योपसेचनम्’ (क. उ. १ । २ । २५) इति श्रुत्यन्तरात् । अयमभिप्रायः प्रष्टुः — यदि मृत्योर्मृत्युं वक्ष्यति, अनवस्था स्यात् ; अथ न वक्ष्यति, अस्माद्ग्रहातिग्रहलक्षणान्मृत्योः मोक्षः नोपपद्यते ; ग्रहातिग्रहमृत्युविनाशे हि मोक्षः स्यात् ; स यदि मृत्योरपि मृत्युः स्यात् भवेत् ग्रहातिग्रहलक्षणस्य मृत्योर्विनाशः — अतः दुर्वचनं प्रश्नं मन्वानः पृच्छति ‘का स्वित्सा देवता’ इति । अस्ति तावन्मृत्योर्मृत्युः ; ननु अनवस्था स्यात् — तस्याप्यन्यो मृत्युरिति — नानवस्था, सर्वमृत्योः मृत्य्वन्तरानुपपत्तेः ; कथं पुनरवगम्यते — अस्ति मृत्योर्मृत्युरिति ? दृष्टत्वात् ; अग्निस्तावत् सर्वस्य दृष्टो मृत्युः, विनाशकत्वात् , सोऽद्भिर्भक्ष्यते, सोऽग्निः अपामन्नम् , गृहाण तर्हि अस्ति मृत्योर्मृत्युरिति ; तेन सर्वं ग्रहातिग्रहजातं भक्ष्यते मृत्योर्मृत्युना ; तस्मिन्बन्धने नाशिते मृत्युना भक्षिते संसारान्मोक्ष उपपन्नो भवति ; बन्धनं हि ग्रहातिग्रहलक्षणमुक्तम् ; तस्माच्च मोक्ष उपपद्यत इत्येतत्प्रसाधितम् । अतः बन्धमोक्षाय पुरुषप्रयासः सफलो भवति ; अतोऽपजयति पुनर्मृत्युम् ॥உபஸம்ஹ்ருதேஷு க்3ரஹாதிக்3ரஹேஷ்வாஹ புந꞉ — யாஜ்ஞவல்க்யேதி ஹோவாச । யதி3த3ம் ஸர்வம் ம்ருத்யோரந்நம் — யதி3த3ம் வ்யாக்ருதம் ஸர்வம் ம்ருத்யோரந்நம் , ஸர்வம் ஜாயதே விபத்3யேத ச க்3ரஹாதிக்3ரஹலக்ஷணேந ம்ருத்யுநா க்3ரஸ்தம் — கா ஸ்வித் கா நு ஸ்யாத் ஸா தே3வதா, யஸ்யா தே3வதாயா ம்ருத்யுரப்யந்நம் ப4வேத் — ‘ம்ருத்யுர்யஸ்யோபஸேசநம்’ (க. உ. 1 । 2 । 25) இதி ஶ்ருத்யந்தராத் । அயமபி4ப்ராய꞉ ப்ரஷ்டு꞉ — யதி3 ம்ருத்யோர்ம்ருத்யும் வக்ஷ்யதி, அநவஸ்தா2 ஸ்யாத் ; அத2 ந வக்ஷ்யதி, அஸ்மாத்3க்3ரஹாதிக்3ரஹலக்ஷணாந்ம்ருத்யோ꞉ மோக்ஷ꞉ நோபபத்3யதே ; க்3ரஹாதிக்3ரஹம்ருத்யுவிநாஶே ஹி மோக்ஷ꞉ ஸ்யாத் ; ஸ யதி3 ம்ருத்யோரபி ம்ருத்யு꞉ ஸ்யாத் ப4வேத் க்3ரஹாதிக்3ரஹலக்ஷணஸ்ய ம்ருத்யோர்விநாஶ꞉ — அத꞉ து3ர்வசநம் ப்ரஶ்நம் மந்வாந꞉ ப்ருச்ச2தி ‘கா ஸ்வித்ஸா தே3வதா’ இதி । அஸ்தி தாவந்ம்ருத்யோர்ம்ருத்யு꞉ ; நநு அநவஸ்தா2 ஸ்யாத் — தஸ்யாப்யந்யோ ம்ருத்யுரிதி — நாநவஸ்தா2, ஸர்வம்ருத்யோ꞉ ம்ருத்ய்வந்தராநுபபத்தே꞉ ; கத2ம் புநரவக3ம்யதே — அஸ்தி ம்ருத்யோர்ம்ருத்யுரிதி ? த்3ருஷ்டத்வாத் ; அக்3நிஸ்தாவத் ஸர்வஸ்ய த்3ருஷ்டோ ம்ருத்யு꞉, விநாஶகத்வாத் , ஸோ(அ)த்3பி4ர்ப4க்ஷ்யதே, ஸோ(அ)க்3நி꞉ அபாமந்நம் , க்3ருஹாண தர்ஹி அஸ்தி ம்ருத்யோர்ம்ருத்யுரிதி ; தேந ஸர்வம் க்3ரஹாதிக்3ரஹஜாதம் ப4க்ஷ்யதே ம்ருத்யோர்ம்ருத்யுநா ; தஸ்மிந்ப3ந்த4நே நாஶிதே ம்ருத்யுநா ப4க்ஷிதே ஸம்ஸாராந்மோக்ஷ உபபந்நோ ப4வதி ; ப3ந்த4நம் ஹி க்3ரஹாதிக்3ரஹலக்ஷணமுக்தம் ; தஸ்மாச்ச மோக்ஷ உபபத்3யத இத்யேதத்ப்ரஸாதி4தம் । அத꞉ ப3ந்த4மோக்ஷாய புருஷப்ரயாஸ꞉ ஸப2லோ ப4வதி ; அதோ(அ)பஜயதி புநர்ம்ருத்யும் ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.