मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this introduction yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.
संस्कृतम्
தமிழ்
आख्यायिकासम्बन्धः प्रसिद्ध एव । मृत्योरतिमुक्तिर्व्याख्याता काललक्षणात् कर्मलक्षणाच्च ; कः पुनरसौ मृत्युः, यस्मात् अतिमुक्तिर्व्याख्याता ? स च स्वाभाविकाज्ञानसङ्गास्पदः अध्यात्माधिभूतविषयपरिच्छिन्नः ग्रहातिग्रहलक्षणो मृत्युः । तस्मात्परिच्छिन्नरूपान्मृत्योरतिमुक्तस्य रूपाणि अग्न्यादित्यादीनि उद्गीथप्रकरणे व्याख्यातानि ; अश्वलप्रश्ने च तद्गतो विशेषः कश्चित् ; तच्च एतत् कर्मणां ज्ञानसहितानां फलम् । एतस्मात्साध्यसाधनरूपात्संसारान्मोक्षः कर्तव्य इत्यतः बन्धनरूपस्य मृत्योः स्वरूपमुच्यते ; बद्धस्य हि मोक्षः कर्तव्यः । यदपि अतिमुक्तस्य स्वरूपमुक्तम् , तत्रापि ग्रहातिग्रहाभ्यामविनिर्मुक्त एव मृत्युरूपाभ्याम् ; तथा चोक्तम् — ‘अशनाया हि मृत्युः’ (बृ. उ. १ । २ । १) ; ‘एष एव मृत्युः’ (श. ब्रा. १० । ५ । २ । ३) इति आदित्यस्थं पुरुषमङ्गीकृत्य आह, ‘एको मृत्युर्बहवा’ (श. ब्रा. १० । ५ । २ । १६) इति च ; तदात्मभावापन्नो हि मृत्योराप्तिमतिमुच्यत इत्युच्यते ; न च तत्र ग्रहातिग्रहौ मृत्युरूपौ न स्तः ; ‘अथैतस्य मनसो द्यौः शरीरं ज्योतीरूपमसावादित्यः’ (बृ. उ. १ । ५ । १२) ‘मनश्च ग्रहः स कामेनातिग्राहेण गृहीतः’ (बृ. उ. ३ । २ । ७) इति वक्ष्यति — ‘प्राणो वै ग्रहः सोऽपानेनातिग्राहेण’ (बृ. उ. ३ । २ । २) इति, ‘वाग्वै ग्रहः स नाम्नातिग्राहेण’ (बृ. उ. ३ । २ । ३) इति च । तथा त्र्यन्नविभागे व्याख्यातमस्माभिः । सुविचारितं चैतत् — यदेव प्रवृत्तिकारणम् , तदेव निवृत्तिकारणं न भवतीति ॥ஆக்2யாயிகாஸம்ப3ந்த4꞉ ப்ரஸித்3த4 ஏவ । ம்ருத்யோரதிமுக்திர்வ்யாக்2யாதா காலலக்ஷணாத் கர்மலக்ஷணாச்ச ; க꞉ புநரஸௌ ம்ருத்யு꞉, யஸ்மாத் அதிமுக்திர்வ்யாக்2யாதா ? ஸ ச ஸ்வாபா4விகாஜ்ஞாநஸங்கா3ஸ்பத3꞉ அத்4யாத்மாதி4பூ4தவிஷயபரிச்சி2ந்ந꞉ க்3ரஹாதிக்3ரஹலக்ஷணோ ம்ருத்யு꞉ । தஸ்மாத்பரிச்சி2ந்நரூபாந்ம்ருத்யோரதிமுக்தஸ்ய ரூபாணி அக்3ந்யாதி3த்யாதீ3நி உத்3கீ3த2ப்ரகரணே வ்யாக்2யாதாநி ; அஶ்வலப்ரஶ்நே ச தத்3க3தோ விஶேஷ꞉ கஶ்சித் ; தச்ச ஏதத் கர்மணாம் ஜ்ஞாநஸஹிதாநாம் ப2லம் । ஏதஸ்மாத்ஸாத்4யஸாத4நரூபாத்ஸம்ஸாராந்மோக்ஷ꞉ கர்தவ்ய இத்யத꞉ ப3ந்த4நரூபஸ்ய ம்ருத்யோ꞉ ஸ்வரூபமுச்யதே ; ப3த்3த4ஸ்ய ஹி மோக்ஷ꞉ கர்தவ்ய꞉ । யத3பி அதிமுக்தஸ்ய ஸ்வரூபமுக்தம் , தத்ராபி க்3ரஹாதிக்3ரஹாப்4யாமவிநிர்முக்த ஏவ ம்ருத்யுரூபாப்4யாம் ; ததா2 சோக்தம் — ‘அஶநாயா ஹி ம்ருத்யு꞉’ (ப்3ரு. உ. 1 । 2 । 1) ; ‘ஏஷ ஏவ ம்ருத்யு꞉’ (ஶ. ப்3ரா. 10 । 5 । 2 । 3) இதி ஆதி3த்யஸ்த2ம் புருஷமங்கீ3க்ருத்ய ஆஹ, ‘ஏகோ ம்ருத்யுர்ப3ஹவா’ (ஶ. ப்3ரா. 10 । 5 । 2 । 16) இதி ச ; ததா3த்மபா4வாபந்நோ ஹி ம்ருத்யோராப்திமதிமுச்யத இத்யுச்யதே ; ந ச தத்ர க்3ரஹாதிக்3ரஹௌ ம்ருத்யுரூபௌ ந ஸ்த꞉ ; ‘அதை2தஸ்ய மநஸோ த்3யௌ꞉ ஶரீரம் ஜ்யோதீரூபமஸாவாதி3த்ய꞉’ (ப்3ரு. உ. 1 । 5 । 12) ‘மநஶ்ச க்3ரஹ꞉ ஸ காமேநாதிக்3ராஹேண க்3ருஹீத꞉’ (ப்3ரு. உ. 3 । 2 । 7) இதி வக்ஷ்யதி — ‘ப்ராணோ வை க்3ரஹ꞉ ஸோ(அ)பாநேநாதிக்3ராஹேண’ (ப்3ரு. உ. 3 । 2 । 2) இதி, ‘வாக்3வை க்3ரஹ꞉ ஸ நாம்நாதிக்3ராஹேண’ (ப்3ரு. உ. 3 । 2 । 3) இதி ச । ததா2 த்ர்யந்நவிபா4கே3 வ்யாக்2யாதமஸ்மாபி4꞉ । ஸுவிசாரிதம் சைதத் — யதே3வ ப்ரவ்ருத்திகாரணம் , ததே3வ நிவ்ருத்திகாரணம் ந ப4வதீதி ॥
केचित्तु सर्वमेव निवृत्तिकारणं मन्यन्ते ; अतः कारणात् — पूर्वस्मात्पूर्वस्मात् मृत्योर्मुच्यते उत्तरमुत्तरं प्रतिपद्यमानः — व्यावृत्त्यर्थमेव प्रतिपद्यते, न तु तादर्थ्यम् — इत्यतः आद्वैतक्षयात् सर्वं मृत्युः, द्वैतक्षये तु परमार्थतो मृत्योराप्तिमतिमुच्यते ; अतश्च आपेक्षिकी गौणी मुक्तिरन्तराले । सर्वमेतत् एवम् अबार्हदारण्यकम् । ननु सर्वैकत्वं मोक्षः, ‘तस्मात्तत्सर्वमभवत्’ (बृ. उ. १ । ४ । १०) इति श्रुतेः — बाढं भवत्येतदपि ; न तु ‘ग्रामकामो यजेत’ (तै. आ. १२ । १० । ४) ‘पशुकामो यजेत’ (तै. आ. १६ । १२ । ८) इत्यादिश्रुतीनां तादर्थ्यम् ; यदि हि अद्वैतार्थत्वमेव आसाम् , ग्रामपशुस्वर्गाद्यर्थत्वं नास्तीति ग्रामपशुस्वर्गादयो न गृह्येरन् ; गृह्यन्ते तु कर्मफलवैचित्र्यविशेषाः ; यदि च वैदिकानां कर्मणां तादर्थ्यमेव, संसार एव नाभविष्यत् । अथ तादर्थ्येऽपि अनुनिष्पादितपदार्थस्वभावः संसार इति चेत् , यथा च रूपदर्शनार्थ आलोके सर्वोऽपि तत्रस्थः प्रकाश्यत एव — न, प्रमाणानुपपत्तेः ; अद्वैतार्थत्वे वैदिकानां कर्मणां विद्यासहितानाम् , अन्यस्यानुनिष्पादितत्वे प्रमाणानुपपत्तिः — न प्रत्यक्षम् , नानुमानम् , अत एव च न आगमः । उभयम् एकेन वाक्येन प्रदर्श्यत इति चेत् , कुल्याप्रणयनालोकादिवत् — तन्नैवम् , वाक्यधर्मानुपपत्तेः ; न च एकवाक्यगतस्यार्थस्य प्रवृत्तिनिवृत्तिसाधनत्वमवगन्तुं शक्यते ; कुल्याप्रणयनालोकादौ अर्थस्य प्रत्यक्षत्वाददोषः । यदप्युच्यते — मन्त्रा अस्मिन्नर्थे दृष्टा इति — अयमेव तु तावदर्थः प्रमाणागम्यः ; मन्त्राः पुनः किमस्मिन्नर्थे आहोस्विदन्यस्मिन्नर्थे इति मृग्यमेतत् । तस्माद्ग्रहातिग्रहलक्षणो मृत्युः बन्धः, तस्मात् मोक्षो वक्तव्य इत्यत इदमारभ्यते । न च जानीमो विषयसम्बन्धाविव अन्तरालेऽवस्थानम् अर्धजरतीयं कौशलम् । यत्तु मृत्योरतिमुच्यते इत्युक्त्वा ग्रहातिग्रहावुच्येते, तत्तु अर्थसम्बन्धात् ; सर्वोऽयं साध्यसाधनलक्षणो बन्धः, ग्रहातिग्रहाविनिर्मोकात् ; निगडे हि निर्ज्ञाते निगडितस्य मोक्षाय यत्नः कर्तव्यो भवति । तस्मात् तादर्थ्येन आरम्भः ॥கேசித்து ஸர்வமேவ நிவ்ருத்திகாரணம் மந்யந்தே ; அத꞉ காரணாத் — பூர்வஸ்மாத்பூர்வஸ்மாத் ம்ருத்யோர்முச்யதே உத்தரமுத்தரம் ப்ரதிபத்3யமாந꞉ — வ்யாவ்ருத்த்யர்த2மேவ ப்ரதிபத்3யதே, ந து தாத3ர்த்2யம் — இத்யத꞉ ஆத்3வைதக்ஷயாத் ஸர்வம் ம்ருத்யு꞉, த்3வைதக்ஷயே து பரமார்த2தோ ம்ருத்யோராப்திமதிமுச்யதே ; அதஶ்ச ஆபேக்ஷிகீ கௌ3ணீ முக்திரந்தராலே । ஸர்வமேதத் ஏவம் அபா3ர்ஹதா3ரண்யகம் । நநு ஸர்வைகத்வம் மோக்ஷ꞉, ‘தஸ்மாத்தத்ஸர்வமப4வத்’ (ப்3ரு. உ. 1 । 4 । 10) இதி ஶ்ருதே꞉ — பா3ட4ம் ப4வத்யேதத3பி ; ந து ‘க்3ராமகாமோ யஜேத’ (தை. ஆ. 12 । 10 । 4) ‘பஶுகாமோ யஜேத’ (தை. ஆ. 16 । 12 । 8) இத்யாதி3ஶ்ருதீநாம் தாத3ர்த்2யம் ; யதி3 ஹி அத்3வைதார்த2த்வமேவ ஆஸாம் , க்3ராமபஶுஸ்வர்கா3த்3யர்த2த்வம் நாஸ்தீதி க்3ராமபஶுஸ்வர்கா3த3யோ ந க்3ருஹ்யேரந் ; க்3ருஹ்யந்தே து கர்மப2லவைசித்ர்யவிஶேஷா꞉ ; யதி3 ச வைதி3காநாம் கர்மணாம் தாத3ர்த்2யமேவ, ஸம்ஸார ஏவ நாப4விஷ்யத் । அத2 தாத3ர்த்2யே(அ)பி அநுநிஷ்பாதி3தபதா3ர்த2ஸ்வபா4வ꞉ ஸம்ஸார இதி சேத் , யதா2 ச ரூபத3ர்ஶநார்த2 ஆலோகே ஸர்வோ(அ)பி தத்ரஸ்த2꞉ ப்ரகாஶ்யத ஏவ — ந, ப்ரமாணாநுபபத்தே꞉ ; அத்3வைதார்த2த்வே வைதி3காநாம் கர்மணாம் வித்3யாஸஹிதாநாம் , அந்யஸ்யாநுநிஷ்பாதி3தத்வே ப்ரமாணாநுபபத்தி꞉ — ந ப்ரத்யக்ஷம் , நாநுமாநம் , அத ஏவ ச ந ஆக3ம꞉ । உப4யம் ஏகேந வாக்யேந ப்ரத3ர்ஶ்யத இதி சேத் , குல்யாப்ரணயநாலோகாதி3வத் — தந்நைவம் , வாக்யத4ர்மாநுபபத்தே꞉ ; ந ச ஏகவாக்யக3தஸ்யார்த2ஸ்ய ப்ரவ்ருத்திநிவ்ருத்திஸாத4நத்வமவக3ந்தும் ஶக்யதே ; குல்யாப்ரணயநாலோகாதௌ3 அர்த2ஸ்ய ப்ரத்யக்ஷத்வாத3தோ3ஷ꞉ । யத3ப்யுச்யதே — மந்த்ரா அஸ்மிந்நர்தே2 த்3ருஷ்டா இதி — அயமேவ து தாவத3ர்த2꞉ ப்ரமாணாக3ம்ய꞉ ; மந்த்ரா꞉ புந꞉ கிமஸ்மிந்நர்தே2 ஆஹோஸ்வித3ந்யஸ்மிந்நர்தே2 இதி ம்ருக்3யமேதத் । தஸ்மாத்3க்3ரஹாதிக்3ரஹலக்ஷணோ ம்ருத்யு꞉ ப3ந்த4꞉, தஸ்மாத் மோக்ஷோ வக்தவ்ய இத்யத இத3மாரப்4யதே । ந ச ஜாநீமோ விஷயஸம்ப3ந்தா4விவ அந்தராலே(அ)வஸ்தா2நம் அர்த4ஜரதீயம் கௌஶலம் । யத்து ம்ருத்யோரதிமுச்யதே இத்யுக்த்வா க்3ரஹாதிக்3ரஹாவுச்யேதே, தத்து அர்த2ஸம்ப3ந்தா4த் ; ஸர்வோ(அ)யம் ஸாத்4யஸாத4நலக்ஷணோ ப3ந்த4꞉, க்3ரஹாதிக்3ரஹாவிநிர்மோகாத் ; நிக3டே3 ஹி நிர்ஜ்ஞாதே நிக3டி3தஸ்ய மோக்ஷாய யத்ந꞉ கர்தவ்யோ ப4வதி । தஸ்மாத் தாத3ர்த்2யேந ஆரம்ப4꞉ ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.