मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.
मन्त्रः ११மந்த்ர꞉ 11 / १३13
याज्ञवल्क्येति होवाच यत्रायं पुरुषो म्रियत उदस्मात्प्राणाः क्रामन्त्याहो३ नेति नेति होवाच याज्ञवल्क्योऽत्रैव समवनीयन्ते स उच्छ्वयत्याध्मायत्याध्मातो मृतः शेते ॥ ११ ॥யாஜ்ஞவல்க்யேதி ஹோவாச யத்ராயம் புருஷோ ம்ரியத உத3ஸ்மாத்ப்ராணா꞉ க்ராமந்த்யாஹோ3 நேதி நேதி ஹோவாச யாஜ்ஞவல்க்யோ(அ)த்ரைவ ஸமவநீயந்தே ஸ உச்ச்2வயத்யாத்4மாயத்யாத்4மாதோ ம்ருத꞉ ஶேதே ॥ 11 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
परेण मृत्युना मृत्यौ भक्षिते परमात्मदर्शनेन योऽसौ मुक्तः विद्वान् , सोऽयं पुरुषः यत्र यस्मिन्काले म्रियते, उत् ऊर्ध्वम् , अस्मात् ब्रह्मविदो म्रियमाणात् , प्राणाः - वागादयो ग्रहाः नामादयश्चातिग्रहा वासनारूपा अन्तस्थाः प्रयोजकाः — क्रामन्त्यूर्ध्वम् उत्क्रामन्ति, आहोस्विन्नेति । नेति होवाच याज्ञवल्क्यः — नोत्क्रामन्ति ; अत्रैव अस्मिन्नेव परेणात्मना अविभागं गच्छन्ति विदुषि कार्याणि करणानि च स्वयोनौ परब्रह्मसतत्त्वे समवनीयन्ते, एकीभावेन समवसृज्यन्ते, प्रलीयन्त इत्यर्थः — ऊर्मय इव समुद्रे । तथा च श्रुत्यन्तरं कलाशब्दवाच्यानां प्राणानां परस्मिन्नात्मनि प्रलयं दर्शयति — ‘एवमेवास्य परिद्रष्टुरिमाः षोडश कलाः पुरुषायणाः पुरुषं प्राप्यास्तं गच्छन्ति’ (प्र . उ. ६ । ५) इति — परेणात्मना अविभागं गच्छन्तीति दर्शितम् । न तर्हि मृतः — न हि ; मृतश्च अयम् — यस्मात् स उच्छ्वयति उच्छूनतां प्रतिपद्यते, आध्मायति बाह्येन वायुना पूर्यते, दृतिवत् , आध्मातः मृतः शेते निश्चेष्टः ; बन्धननाशे मुक्तस्य न क्वचिद्गमनमिति वाक्यार्थः ॥பரேண ம்ருத்யுநா ம்ருத்யௌ ப4க்ஷிதே பரமாத்மத3ர்ஶநேந யோ(அ)ஸௌ முக்த꞉ வித்3வாந் , ஸோ(அ)யம் புருஷ꞉ யத்ர யஸ்மிந்காலே ம்ரியதே, உத் ஊர்த்4வம் , அஸ்மாத் ப்3ரஹ்மவிதோ3 ம்ரியமாணாத் , ப்ராணா꞉ - வாகா3த3யோ க்3ரஹா꞉ நாமாத3யஶ்சாதிக்3ரஹா வாஸநாரூபா அந்தஸ்தா2꞉ ப்ரயோஜகா꞉ — க்ராமந்த்யூர்த்4வம் உத்க்ராமந்தி, ஆஹோஸ்விந்நேதி । நேதி ஹோவாச யாஜ்ஞவல்க்ய꞉ — நோத்க்ராமந்தி ; அத்ரைவ அஸ்மிந்நேவ பரேணாத்மநா அவிபா4க3ம் க3ச்ச2ந்தி விது3ஷி கார்யாணி கரணாநி ச ஸ்வயோநௌ பரப்3ரஹ்மஸதத்த்வே ஸமவநீயந்தே, ஏகீபா4வேந ஸமவஸ்ருஜ்யந்தே, ப்ரலீயந்த இத்யர்த2꞉ — ஊர்மய இவ ஸமுத்3ரே । ததா2 ச ஶ்ருத்யந்தரம் கலாஶப்3த3வாச்யாநாம் ப்ராணாநாம் பரஸ்மிந்நாத்மநி ப்ரலயம் த3ர்ஶயதி — ‘ஏவமேவாஸ்ய பரித்3ரஷ்டுரிமா꞉ ஷோட3ஶ கலா꞉ புருஷாயணா꞉ புருஷம் ப்ராப்யாஸ்தம் க3ச்ச2ந்தி’ (ப்ர . உ. 6 । 5) இதி — பரேணாத்மநா அவிபா4க3ம் க3ச்ச2ந்தீதி த3ர்ஶிதம் । ந தர்ஹி ம்ருத꞉ — ந ஹி ; ம்ருதஶ்ச அயம் — யஸ்மாத் ஸ உச்ச்2வயதி உச்சூ2நதாம் ப்ரதிபத்3யதே, ஆத்4மாயதி பா3ஹ்யேந வாயுநா பூர்யதே, த்3ருதிவத் , ஆத்4மாத꞉ ம்ருத꞉ ஶேதே நிஶ்சேஷ்ட꞉ ; ப3ந்த4நநாஶே முக்தஸ்ய ந க்வசித்3க3மநமிதி வாக்யார்த2꞉ ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.