ஆகையால் ஆறாவது, ஏழாவது அத்யாயங்களில் சுருதி இவ்வாறு “तत्त्वमसि” (தத்துவமஸி) “आत्मैवेदं सर्वम्” (ஆத்மைவேதம் சர்வம்) இந்த வாக்கியங்களால் சாதகனை ஸ்வராஜ்யத்தில் சேர்க்கின்றதோ அவ்வாறு இங்கு நடைபெறுவதில்லை. இது என்னுடைய ஆத்மா, இது பிரஹ்மம். நான் இறந்தபின் இங்கிருந்து சென்று அதை அடைவேன் என்பது முதலிய வாக்கிய விஷயங்களே லிங்கமாகும். இங்கு ஆத்மா சப்தத்தால் பிரத்யக் ஆத்மா நிரூபணம் செய்யப்படவில்லை. ஏன் எனில் “मम” (மம - என்னுடைய) என்று ஆறாவது வேற்றுமையால் சம்பந்தார்த்தத்தை தெரிவிக்கிறது. அவ்வாறே நான் இதனால் அடைவேன் என்ற வாக்கியங்களால் பிரஹ்மம், ஆத்மாவிற்கு கர்மத்துவமும் கர்த்திருத்துவமும் நிர்தேசம் செய்யப்படுகிறது.

ஆனால் ஆறாவது அத்யாயத்திலும் “अथ सम्पत्स्य” (அத சம்பத்ஸ்ய) என்று சுருதி கூறுவதால் சத்ஸ்வரூபமாவதால் வேறு காலத்தை (कालान्तरितत्वं) தெரிவிக்கிறதே எனில்

அவ்வறு அல்ல. ஏன்எனில் பிராரப்த கர்ம ஸம்ஸ்காரம் முடியும் வரையிலும் ஜீவனின் ஸ்திதியை கூறுவதற்காக ஆனதால் இதில் காலத்தைக் குறித்து தெரிவிப்பதற்காக அல்ல. வேறு மாதிரியாய் இருந்தால் “तत्त्वमसि” (தத்துவமஸி) என்ற அர்த்தம் பாதிக்கப்படும். ஆனாலும் ஆத்ம சப்தம் பிரத்யக் ஆத்மாவாகும். மேலும் இவை எல்லாம் நிச்சயமாக பிரஹ்மம் என்ற பிரகரணமும் உள்ளது. அவ்வாறே இந்த ஆத்மா என்னுடைய இருதயத்தினுள் இருக்கிறது என்றும் இது பிரஹ்மம் என்றும் கூறப்படுகிறது. ஆனாலும் அந்தர் தானத்தை சிறிதும் விடாமல் இந்த ஆத்மா இங்கிருந்து அதாவது இந்த சரீரத்திலிருந்து வெளியேறி தான் நினைத்தவாறு இதை அடைவான் என்பதாகவும் கூறப்படுகிறது.

எவ்வாறு க்ரது ரூப உபாசனையை இவ்வாறு அறிந்தவனாய் இருக்கிறேன் என்று எவனுக்கு இவ்வாறு அறிவு உண்டாகிறதோ அவன் இதிலிருந்து கிளம்பி சத்யமாய் நான் இவ்வாறு ஆவேன். நான் இவ்வாறு நான் ஆகமாட்டேன் என்ற சந்தேஹம் அவனுக்கு இருக்காது என்று இந்த விஷயத்தில் க்ரது பல சம்பந்தத்தில் அந்த வித்வான் அவ்வாறே ஈஸ்வர பாவத்தை அடைவான் என்று இதைக் கூறினார். சாண்டில்யர் என்ற பெயருடைய ரிஷி கூறினார் என்று இருமுறை கூறியது திடத்தின் பொருட்டாகும்.