संस्कृतम्
தமிழ்
अव - जनको ह वैदेह आसाञ्चक्रे। अस्य सम्बन्धः- शारीराद्यान्नष्टौ पुरुषान्निरुह्य, प्रत्युह्य पुनर्ह्य्दये, दिग्भेदेन च पुनः पञ्चाधा व्यूह्या, ह्य्दये प्रत्यह्य, ह्य्दयं शरीरं च पुनरन्योन्यप्रतिष्द्भं प्राणादिपञ्चवृत्त्यात्मके समानाख्ये जगदात्मनि सूत्र उपसंह्य्त्य, जगदात्मानं शरीरह्य्दयसूत्रावस्थमतिक्रान्तवान् य औपनिषदः पुरुषो नेति नेतीति व्यपदिष्टः स साक्षाच्चोपादान-कारणस्वरूपेण च निर्दिष्टः“विज्ञानमानन्दम्” इति। तस्यैव वागादिदेवताद्वारेण पुनरधिगमः कर्तव्य इत्यधिगमनोपाया-न्तरार्थोऽयमारम्भो ब्राह्मणद्वयस्य। आख्यायिका त्वाचार-प्रदर्शनार्था-அவ - ஜநகோ ஹ வைதே3ஹ ஆஸாஞ்சக்ரே। அஸ்ய ஸம்ப3ந்த4꞉- ஶாரீராத்3யாந்நஷ்டௌ புருஷாந்நிருஹ்ய, ப்ரத்யுஹ்ய புநர்ஹ்ய்த3யே, தி3க்3பே4தே3ந ச புந꞉ பஞ்சாதா4 வ்யூஹ்யா, ஹ்ய்த3யே ப்ரத்யஹ்ய, ஹ்ய்த3யம் ஶரீரம் ச புநரந்யோந்யப்ரதிஷ்த்3ப4ம் ப்ராணாதி3பஞ்சவ்ருத்த்யாத்மகே ஸமாநாக்2யே ஜக3தா3த்மநி ஸூத்ர உபஸம்ஹ்ய்த்ய, ஜக3தா3த்மாநம் ஶரீரஹ்ய்த3யஸூத்ராவஸ்த2மதிக்ராந்தவாந் ய ஔபநிஷத3꞉ புருஷோ நேதி நேதீதி வ்யபதி3ஷ்ட꞉ ஸ ஸாக்ஷாச்சோபாதா3ந-காரணஸ்வரூபேண ச நிர்தி3ஷ்ட꞉“விஜ்ஞாநமாநந்த3ம்” இதி। தஸ்யைவ வாகா3தி3தே3வதாத்3வாரேண புநரதி4க3ம꞉ கர்தவ்ய இத்யதி4க3மநோபாயா-ந்தரார்தோ2(அ)யமாரம்போ4 ப்3ராஹ்மணத்3வயஸ்ய। ஆக்2யாயிகா த்வாசார-ப்ரத3ர்ஶநார்தா2-
ச.பா- அ.கை- ஜனகர் வைதேஹர் வந்தார் என்பது முந்திய அத்யாத்துடன் சம்பந்தம். (உபோத்காதம்) சரீரம் முதலிய எட்டு புருஷர்களை நிரூபித்து மறுபடியும் அவைகளின் ஹிருதயத்தில் உபசம்ஹாரம் செய்து அவ்வாறே அதன்பின் திசைகளின் பேதத்தால் அதை ஐந்து விதமாக பிரித்து மறுபடியும் அதை ஹிருதயத்தில் உபசம்ஹாரம் செய்து, அவ்வாறே ஒன்றைமற்றொன்று பிரதிஷ்ட்டமான ஹிருதயம், சரீரத்தின் பிராணன் முதலிய ஐந்து விருத்திகளுடயை சமானம் எனப்படும் ஜகத் ஆத்மா சூத்திரத்தில் உபசம்ஹாரம் செய்துनेति नेतीति (நேதி, நேதி) என்று இவ்வாறு கூறும் ஒபநிஷத் புருஷன் சரீரம், ஹிருதயம் மற்றும் சூத்திரத்தில் நிலைபெற்று ஜகத் ஆத்மாவை அதிக்கிரமணம் செய்து அதை “பிரஹ்ம விக்ஞானம் ஆனந்த ரூபம்” என்று இவ்வாறு சாக்ஷாத்தாயும் உபாதான காரணமாயும் நிர்தேசம் செய்யப்பட்டது. அதை வாக் முதலிய தேவதா ரூபமாய் மறுபடியும் போதிக்க (தெரிவிக்க) வேண்டும் என்பதற்காக இரண்டு பிராஹ்மணங்களால் ஆரம்பிக்கப்படுகிறது. இந்த ஆக்யாயிகா ஆசாரத்தைத் தெரிவிப்பதற்காக -