Atharvaveda

शं नो देवीरभिष्टय आपो भवन्तु पीतये। शं योरभि स्रवन्तु नः॥ वाज० सं० 36. 12, तै . सं . X. 9. 4

अभातैव पुंस एति प्रतीची गर्तादुगिरव सनये धनानाम् । जायेव पत्य उशती सुवासा उषा हस्रेव निरणिते अप्सः । ऋ . I. 124. 7. The संस्कारप्रकाश p. 747 quotes this Vedic verse, Yaska's Nirukta thereon and Vaṣ also. अभातैव इव जायम - स्तिष्ठन्त इव हृतवर्चसः ।

अथैनमभिषेक्योपशान्त्यै । सिचेन मा चक्षुषा पश्यतापः । शिवया तनुपोप सृजन्त वर्चो । मयि वर्चो बर्लोजमोर्जो निधेहि । नेतत्स्याम्बि - नर्विचनस्याज्ञाप्ता आपो वीर्यं निरर्णजिति । ऐ . ब्रा . 37. 2. The मन्त्र ‘ सिचेन मा ’ occurs in तै . सं . V. 6. 1. 2 and

इन्द्रो यतीन्‌ सालानृकेभ्यः प्रायच्छत्‌ । मेधातिथि (on मनु XI. 45 ) quotes this Vide ऐ . ब्रा . 7. 28 and ताण्डयमहाब्रा . 8. 1. 4, 13. 4. 17 and

खां विशो वृणतां राज्याय खामिमाः प्रजा देवर्वी ये राजानो राजकृतः सूता ग्रामण्यश्च ये । उपस्तीर्ण पर्णं नहां स्वं सर्वे सर्वान्कुण्वमितो जनान् ॥

आथर्वणोपथब्राह्मणे — अथ राज्ञोऽभिषेकविधिं व्याख्यास्यामः । [ विश्वंभृतेंसम्भात्सं भृत्य वोपशलकाद् ओषधीन् धिष्वानि वल्मीकस्य च मृत्तिकां सर्वाण सर्वससान सर्व - बीजानि । तच चत्वारः सौवणचारोरा राजानमत्वारस्त्वारो राजानमत्वारो नृपाः । ताम् ह्रदे सरसि षोडशिनो नामेनाम् ददद्रवकेन पूरयित्वा वेदिमुखे संस्थाप्य कुशेषु धिष्ठोयेषु वध्वाम् । सर्वाच सर्वससान सर्वबीजानि च दक्षिणापयेसराजिवराजैः , स्वस्त्यनये ससिफेौछे स राजा , संसार्थाः ससिफीच्छेय राजतेषु , भेञ्चपयेद्वोसद्दुस्यमेदु , सर्वज्ञवांगमीण्या श्नाप्तारौयैः ससिफेन च सुवर्मेषु । ततस्तावत् कलशानु गृहत्वा श्रोत्रियेः पवित्रतौ राजानं संमभिषिञ्चेत् । पृथिविमृदं च वर्षांधियां क्षत्रियं म इति ( हममिन्द्र वर्ष क्षत्रिय म इति ?) सिंहासनमारूढमभिमन्ययेत् । एवमभिषिकस्तु ससारमीणयाद् विषयदृग् द्याध्रवृच्छद्रुव सहेत्यधेयः कूर्च प्रामवरचे । विबुद्ध यज्ञः मामोति क्षुद्रवे घरा जिवतडुः सदा भवेदीति । राज - नीतिप . pp. 42-43, राजौध कौ . pp. 335-336, नीतिभूख pp 4-5. There are a few variants due to the scribes and the editors not being able to read the Mss properly. The कीणिकसत्र 17. 28 reads ' इन्ममिन्द्र वर्ष क्षत्रिय मे ' which is

यत्र धृष्टं न दहति जातेनदा स्वर्गे लोके बहु क्षैणमेधाम् ॥ धृतवदा मधुफुलाः सुरोधिकाः सीरणां वृष्कैर्मी समारणाः ॥

युवं सुराममश्विना नमुच्यासुरे सचा । विपिपाना शुभस्पती इन्द्रे कर्मखाह - तम् ॥ ऋ . X. 131. 4 quoted in तै . आ . I. 4. 2; धूमत्रा मदमुक्ताः सुरोदकाः क्षीरेण पूर्णा उदकेन दुग्धा । ... उप स्वा तिष्ठन् पुष्करिणी : समन्ताः ॥

वानस्पत्यः संस्कृत उस्त्रियाभिर्विभ्वगोड्यः । मन्नाससमिश्रेण्यो यदाऽप्यनाभि - धारितः ॥

अस्य शिशोराश्लेषाजननसूचितसमस्तारिष्टनिरसार्थं समस्तासु क्षान्तिं करिष्ये , इति सङ्कल्पयेत् . The गोकुलसमवशाहानि is described in the मधुरत्न (on शान्ति - पौष्टिक , folios 35 b and 36 a) and in शान्तिमयूख pp. 59-60. On a new śūrpa (winnowing basket) a red piece of cloth is spread, the new born child is placed thereon, and is covered with cotton thread from head to the soles of the feet and is put on a heap of sesame, then the child is brought near a cow's mouth. Then (pretending that) the infant is born from a cow's mouth, the child is bathed with cow's milk with the hymn ‘Viṣṇur-yonim kalpa-yatu’ (Rg. X.184. 1

पञ्चमासांम निर्माािर्मवादशः संवत्सरो पञ्चाभिर्मितो द्वादशाः ।

यस्मा हुतमहुतमितमाज्जाम वृत्तं पितृभिरहुतमृतं मनुषयैः । यस्मान्ने मम उद्द्विष णास्जीत्यमिद्धोता हुतं कृणोति ॥

यत्रा सुहादः सुकृता सहन्ति निदाय रोगं तनुः स्वाश्रो। अक्षैणुताः स्वर्गे तत्र पर्वैश्व पितरौ च पुत्रान् ॥

यत्ते वासः परिधानं यां नीविं कृणुषे स्वम् ।

या पूर्वे पतिं विश्वाधाम्न्यबिन्दतेपरम् । प्सौदने च तावजं वदातो न वि योषतः ॥ समानलोको भवति पुनर्भुवापरः पतिः। योऽजं प्सौदनं दक्षिणां ज्योतिषे ददाति ॥

पदयन्तस्याश्वश्विरते पृथिव्यां पृथङ्‌नरो बहुधा मीमांसमानाः। अथर्व IX. 1. 3; स च एवं विष्ठाद्य त्रिवचक्रमशीयाध त्रिपतोऽडक्ष्मश्रीयाज मीमांसितस्य न मीमांसमानरूष।

ब्रह्मचारिणोऽश्शरति रोदसी उभे तस्मिन्देवाः संमनसो भवन्ति । स दधार पृथिवीं दिवं च आचार्यं तपसा पिपति ॥

उत्तिष्ठत जाग्रत प्राप्य वरान्निबोधत । क्षुरस्य धारा निशिता दुरत्यया दुर्गमं पथस्त - त्कवयो वदन्ति ॥ कठोप . III. 14.

1527. यथर्शे गर्भे पदा स्फुरति प्रत्यक्षं सूर्ये च मेहति। तस्य वृश्चामि ते मूलं न च्छायां करवोऽपरम् ॥

अथाहु ह्यन्यन्ने गावौ फल्यृण्योः पर्बुद्धते । स . X. 85. 13 and

यद॑स्या दुहितुर्‌ तव विकीवदप्सृदगृहे रोदेन कृण्वत्यघम्‌ । अग्निष्टद्‌ तरमादेनस : सविता च प्रमुञ्चताम्‌ ॥

परा पात पितर आ च चाटारव पा नमो मनमा मनमदं भर्द्व वचं न सर्वोरीरे दधान।

इमानि यानि पञ्चेन्द्रियाणि मनःषष्ठानि मे हृदि ब्रह्मणा संशितानि । यैरेव ससृजे घोरे तैरेव शान्तिरस्तु नः ॥

स्तुता मया वरदा वेदमाता प्रचोदयन्तां पावमानी द्विजानाम्। आयु : प्राणं प्रजां पशुं कीर्ति द्रविणं ब्रह्मवर्चसम्। मह्यं दत्वा ब्रजत ब्रह्मलोकम्‌ ॥