अद्वैतभारती

मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.

मन्त्रः १०மந்த்ர꞉ 10 / १४14

स यथार्द्रैधाग्नेरभ्याहितात्पृथग्धूमा विनिश्चरन्त्येवं वा अरेऽस्य महतो भूतस्य निश्वसितमेतद्यदृग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदोऽथर्वाङ्गिरस इतिहासः पुराणं विद्या उपनिषदः श्लोकाः सूत्राण्यनुव्याख्यानानि व्याख्यानान्यस्यैवैतानि निश्वसितानि ॥ १० ॥ஸ யதா2ர்த்3ரைதா4க்3நேரப்4யாஹிதாத்ப்ருத2க்3தூ4மா விநிஶ்சரந்த்யேவம் வா அரே(அ)ஸ்ய மஹதோ பூ4தஸ்ய நிஶ்வஸிதமேதத்3யத்3ருக்3வேதோ3 யஜுர்வேத3꞉ ஸாமவேதோ3(அ)த2ர்வாங்கி3ரஸ இதிஹாஸ꞉ புராணம் வித்3யா உபநிஷத3꞉ ஶ்லோகா꞉ ஸூத்ராண்யநுவ்யாக்2யாநாநி வ்யாக்2யாநாந்யஸ்யைவைதாநி நிஶ்வஸிதாநி ॥ 10 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
एवम् उत्पत्तिकाले प्रागुत्पत्तेः ब्रह्मैवेति शक्यमवगन्तुम् ; यथा अग्नेः विस्फुलिङ्गधूमाङ्गारार्चिषां प्राग्विभागात् अग्निरेवेति भवत्यग्न्येकत्वम् , एवं जगत् नामरूपविकृतं प्रागुत्पत्तेः प्रज्ञानघन एवेति युक्तं ग्रहीतुम् — इत्येतदुच्यते — स यथा — आर्द्रैधाग्नेः आर्द्रैरेधोभिरिद्धोऽग्निः आर्द्रैधाग्निः, तस्मात् , अभ्याहितात् पृथग्धूमाः, पृथक् नानाप्रकारम् , धूमग्रहणं विस्फुलिङ्गादिप्रदर्शनार्थम् , धूमविस्फुलिङ्गादयः, विनिश्चरन्ति विनिर्गच्छन्ति ; एवम् — यथायं दृष्टान्तः ; अरे मैत्रेयि अस्य परमात्मनः प्रकृतस्य महतो भूतस्य निश्वसितमेतत् ; निश्वसितमिव निश्वसितम् ; यथा अप्रयत्नेनैव पुरुषनिश्वासो भवति, एवं वै अरे । किं तन्निश्वसितमिव ततो जातमित्युच्यते — यदृग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदोऽथर्वाङ्गिरसः - चतुर्विधं मन्त्रजातम् , इतिहास इति, उर्वशीपुरूरवसोः संवादादिः — ‘उर्वशी हाप्सराः’ (शत. ब्रा. ११ । ५ । १ । १) इत्यादि ब्राह्मणमेव, पुराणम् — ‘असद्वा इदमग्र आसीत्’ (तै. उ. २ । ७ । १) इत्यादि, विद्या देवजनविद्या — वेदः सोऽयम् — इत्याद्या, उपनिषदः ‘प्रियमित्येतदुपासीत’ (बृ. उ. ४ । १ । ३) इत्याद्याः, श्लोकाः ब्राह्मणप्रभवा मन्त्राः ‘तदेते श्लोकाः’ (बृ. उ. ४ । ४ । ८) इत्यादयः, सूत्राणि वस्तुसङ्ग्रहवाक्यानि वेदे यथा — ‘आत्मेत्येवोपासीत’ (बृ. उ. १ । ४ । ७) इत्यादीनि, अनुव्याख्यानानि मन्त्रविवरणानि, व्याख्यानान्यर्थवादाः, अथवा वस्तुसङ्ग्रहवाक्यविवरणान्यनुव्याख्यानानि — यथा चतुर्थाध्याये ‘आत्मेत्येवोपासीत’ (बृ. उ. १ । ४ । ७) इत्यस्य यथा वा ‘अन्योऽसावन्योऽहमस्मीति न स वेद यथा पशुरेवं’ (बृ. उ. १ । ४ । १०) इत्यस्य अयमेवाध्यायशेषः, मन्त्रविवरणानि व्याख्यानानि — एवमष्टविधं ब्राह्मणम् । एवं मन्त्रब्राह्मणयोरेव ग्रहणम् ; नियतरचनावतो विद्यमानस्यैव वेदस्याभिव्यक्तिः पुरुषनिश्वासवत् , न च पुरुषबुद्धिप्रयत्नपूर्वकः ; अतः प्रमाणं निरपेक्ष एव स्वार्थे ; तस्मात् यत् तेनोक्तं तत्तथैव प्रतिपत्तव्यम् , आत्मनः श्रेय इच्छद्भिः, ज्ञानं वा कर्म वेति । नामप्रकाशवशाद्धि रूपस्य विक्रियावस्था ; नामरूपयोरेव हि परमात्मोपाधिभूतयोर्व्याक्रियमाणयोः सलिलफेनवत् तत्त्वान्यत्वेनानिर्वक्तव्ययोः सर्वावस्थयोः संसारत्वम् — इत्यतः नाम्न एव निश्वसितत्वमुक्तम् , तद्वचनेनैव इतरस्य निश्वसितत्वसिद्धेः । अथवा सर्वस्य द्वैतजातस्य अविद्याविषयत्वमुक्तम् — ‘ब्रह्म तं परादात् — इदं सर्वं यदयमात्मा’ (बृ. उ. २ । ४ । ६) इति ; तेन वेदस्याप्रामाण्यमाशङ्क्येत ; तदाशङ्कानिवृत्त्यर्थमिदमुक्तम् — पुरुषनिश्वासवत् अप्रयत्नोत्थितत्वात् प्रमाणं वेदः, न यथा अन्यो ग्रन्थ इति ॥ஏவம் உத்பத்திகாலே ப்ராகு3த்பத்தே꞉ ப்3ரஹ்மைவேதி ஶக்யமவக3ந்தும் ; யதா2 அக்3நே꞉ விஸ்பு2லிங்க3தூ4மாங்கா3ரார்சிஷாம் ப்ராக்3விபா4கா3த் அக்3நிரேவேதி ப4வத்யக்3ந்யேகத்வம் , ஏவம் ஜக3த் நாமரூபவிக்ருதம் ப்ராகு3த்பத்தே꞉ ப்ரஜ்ஞாநக4ந ஏவேதி யுக்தம் க்3ரஹீதும் — இத்யேதது3ச்யதே — ஸ யதா2 — ஆர்த்3ரைதா4க்3நே꞉ ஆர்த்3ரைரேதோ4பி4ரித்3தோ4(அ)க்3நி꞉ ஆர்த்3ரைதா4க்3நி꞉, தஸ்மாத் , அப்4யாஹிதாத் ப்ருத2க்3தூ4மா꞉, ப்ருத2க் நாநாப்ரகாரம் , தூ4மக்3ரஹணம் விஸ்பு2லிங்கா3தி3ப்ரத3ர்ஶநார்த2ம் , தூ4மவிஸ்பு2லிங்கா3த3ய꞉, விநிஶ்சரந்தி விநிர்க3ச்ச2ந்தி ; ஏவம் — யதா2யம் த்3ருஷ்டாந்த꞉ ; அரே மைத்ரேயி அஸ்ய பரமாத்மந꞉ ப்ரக்ருதஸ்ய மஹதோ பூ4தஸ்ய நிஶ்வஸிதமேதத் ; நிஶ்வஸிதமிவ நிஶ்வஸிதம் ; யதா2 அப்ரயத்நேநைவ புருஷநிஶ்வாஸோ ப4வதி, ஏவம் வை அரே । கிம் தந்நிஶ்வஸிதமிவ ததோ ஜாதமித்யுச்யதே — யத்3ருக்3வேதோ3 யஜுர்வேத3꞉ ஸாமவேதோ3(அ)த2ர்வாங்கி3ரஸ꞉ - சதுர்வித4ம் மந்த்ரஜாதம் , இதிஹாஸ இதி, உர்வஶீபுரூரவஸோ꞉ ஸம்வாதா3தி3꞉ — ‘உர்வஶீ ஹாப்ஸரா꞉’ (ஶத. ப்3ரா. 11 । 5 । 1 । 1) இத்யாதி3 ப்3ராஹ்மணமேவ, புராணம் — ‘அஸத்3வா இத3மக்3ர ஆஸீத்’ (தை. உ. 2 । 7 । 1) இத்யாதி3, வித்3யா தே3வஜநவித்3யா — வேத3꞉ ஸோ(அ)யம் — இத்யாத்3யா, உபநிஷத3꞉ ‘ப்ரியமித்யேதது3பாஸீத’ (ப்3ரு. உ. 4 । 1 । 3) இத்யாத்3யா꞉, ஶ்லோகா꞉ ப்3ராஹ்மணப்ரப4வா மந்த்ரா꞉ ‘ததே3தே ஶ்லோகா꞉’ (ப்3ரு. உ. 4 । 4 । 8) இத்யாத3ய꞉, ஸூத்ராணி வஸ்துஸங்க்3ரஹவாக்யாநி வேதே3 யதா2 — ‘ஆத்மேத்யேவோபாஸீத’ (ப்3ரு. உ. 1 । 4 । 7) இத்யாதீ3நி, அநுவ்யாக்2யாநாநி மந்த்ரவிவரணாநி, வ்யாக்2யாநாந்யர்த2வாதா3꞉, அத2வா வஸ்துஸங்க்3ரஹவாக்யவிவரணாந்யநுவ்யாக்2யாநாநி — யதா2 சதுர்தா2த்4யாயே ‘ஆத்மேத்யேவோபாஸீத’ (ப்3ரு. உ. 1 । 4 । 7) இத்யஸ்ய யதா2 வா ‘அந்யோ(அ)ஸாவந்யோ(அ)ஹமஸ்மீதி ந ஸ வேத3 யதா2 பஶுரேவம்’ (ப்3ரு. உ. 1 । 4 । 10) இத்யஸ்ய அயமேவாத்4யாயஶேஷ꞉, மந்த்ரவிவரணாநி வ்யாக்2யாநாநி — ஏவமஷ்டவித4ம் ப்3ராஹ்மணம் । ஏவம் மந்த்ரப்3ராஹ்மணயோரேவ க்3ரஹணம் ; நியதரசநாவதோ வித்3யமாநஸ்யைவ வேத3ஸ்யாபி4வ்யக்தி꞉ புருஷநிஶ்வாஸவத் , ந ச புருஷபு3த்3தி4ப்ரயத்நபூர்வக꞉ ; அத꞉ ப்ரமாணம் நிரபேக்ஷ ஏவ ஸ்வார்தே2 ; தஸ்மாத் யத் தேநோக்தம் தத்ததை2வ ப்ரதிபத்தவ்யம் , ஆத்மந꞉ ஶ்ரேய இச்ச2த்3பி4꞉, ஜ்ஞாநம் வா கர்ம வேதி । நாமப்ரகாஶவஶாத்3தி4 ரூபஸ்ய விக்ரியாவஸ்தா2 ; நாமரூபயோரேவ ஹி பரமாத்மோபாதி4பூ4தயோர்வ்யாக்ரியமாணயோ꞉ ஸலிலபே2நவத் தத்த்வாந்யத்வேநாநிர்வக்தவ்யயோ꞉ ஸர்வாவஸ்த2யோ꞉ ஸம்ஸாரத்வம் — இத்யத꞉ நாம்ந ஏவ நிஶ்வஸிதத்வமுக்தம் , தத்3வசநேநைவ இதரஸ்ய நிஶ்வஸிதத்வஸித்3தே4꞉ । அத2வா ஸர்வஸ்ய த்3வைதஜாதஸ்ய அவித்3யாவிஷயத்வமுக்தம் — ‘ப்3ரஹ்ம தம் பராதா3த் — இத3ம் ஸர்வம் யத3யமாத்மா’ (ப்3ரு. உ. 2 । 4 । 6) இதி ; தேந வேத3ஸ்யாப்ராமாண்யமாஶங்க்யேத ; ததா3ஶங்காநிவ்ருத்த்யர்த2மித3முக்தம் — புருஷநிஶ்வாஸவத் அப்ரயத்நோத்தி2தத்வாத் ப்ரமாணம் வேத3꞉, ந யதா2 அந்யோ க்3ரந்த2 இதி ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.