मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.
मन्त्रः १२மந்த்ர꞉ 12 / १२12
सा होवाच ब्राह्मणा भगवन्तस्तदेव बहुमन्येध्वं यदस्मान्नमस्कारेण मुच्येध्वं न वै जातु युष्माकमिमं कश्चिद्ब्रह्मोद्यं जेतेति ततो ह वाचक्नव्युपरराम ॥ १२ ॥ஸா ஹோவாச ப்3ராஹ்மணா ப4க3வந்தஸ்ததே3வ ப3ஹுமந்யேத்4வம் யத3ஸ்மாந்நமஸ்காரேண முச்யேத்4வம் ந வை ஜாது யுஷ்மாகமிமம் கஶ்சித்3ப்3ரஹ்மோத்3யம் ஜேதேதி ததோ ஹ வாசக்நவ்யுபரராம ॥ 12 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
सा होवाच — हे ब्राह्मणा भगवन्तः शृणुत मदीयं वचः ; तदेव बहुमन्येध्वम् ; किं तत् ? यदस्मात् याज्ञवल्क्यात् नमस्कारेण मुच्येध्वम् — अस्मै नमस्कारं कृत्वा, तदेव बहुमन्यध्वमित्यर्थः ; जयस्त्वस्य मनसापि नाशंसनीयः, किमुत कार्यतः ; कस्मात् ? न वै युष्माकं मध्ये जातु कदाचिदपि इमं याज्ञवल्क्यं ब्रह्मोद्यं प्रति जेता । प्रश्नौ चेन्मह्यं वक्ष्यति, न वै जेता भविता — इति पूर्वमेव मया प्रतिज्ञातम् ; अद्यापि ममायमेव निश्चयः — ब्रह्मोद्यं प्रति एतत्तुल्यो न कश्चिद्विद्यत इति । ततो ह वाचक्नव्युपरराम ॥ஸா ஹோவாச — ஹே ப்3ராஹ்மணா ப4க3வந்த꞉ ஶ்ருணுத மதீ3யம் வச꞉ ; ததே3வ ப3ஹுமந்யேத்4வம் ; கிம் தத் ? யத3ஸ்மாத் யாஜ்ஞவல்க்யாத் நமஸ்காரேண முச்யேத்4வம் — அஸ்மை நமஸ்காரம் க்ருத்வா, ததே3வ ப3ஹுமந்யத்4வமித்யர்த2꞉ ; ஜயஸ்த்வஸ்ய மநஸாபி நாஶம்ஸநீய꞉, கிமுத கார்யத꞉ ; கஸ்மாத் ? ந வை யுஷ்மாகம் மத்4யே ஜாது கதா3சித3பி இமம் யாஜ்ஞவல்க்யம் ப்3ரஹ்மோத்3யம் ப்ரதி ஜேதா । ப்ரஶ்நௌ சேந்மஹ்யம் வக்ஷ்யதி, ந வை ஜேதா ப4விதா — இதி பூர்வமேவ மயா ப்ரதிஜ்ஞாதம் ; அத்3யாபி மமாயமேவ நிஶ்சய꞉ — ப்3ரஹ்மோத்3யம் ப்ரதி ஏதத்துல்யோ ந கஶ்சித்3வித்3யத இதி । ததோ ஹ வாசக்நவ்யுபரராம ॥
अत्र अन्तर्यामिब्राह्मणे एतदुक्तम् — यं पृथिवी न वेद, यं सर्वाणि भूतानि न विदुरिति च, यमन्तर्यामिणं न विदुः, ये च न विदुः, यच्च तदक्षरं दर्शनादिक्रियाकर्तृत्वेन सर्वेषां चेतनाधातुरित्युक्तम् — कस्तु एषां विशेषः, किं वा सामान्यमिति । तत्र केचिदाचक्षते — परस्य महासमुद्रस्थानीयस्य ब्रह्मणः अक्षरस्य अप्रचलितस्वरूपस्य ईषत्प्रचलितावस्था अन्तर्यामी ; अत्यन्तप्रचलितावस्था क्षेत्रज्ञः, यः तं न वेद अन्तर्यामिणम् ; तथा अन्याः पञ्चावस्थाः परिकल्पयन्ति ; तथा अष्टावस्था ब्रह्मणो भवन्तीति वदन्ति । अन्ये अक्षरस्य शक्तय एता इति वदन्ति, अनन्तशक्तिमदक्षरमिति च । अन्ये तु अक्षरस्य विकारा इति वदन्ति । अवस्थाशक्ती तावन्नोपपद्येते, अक्षरस्य अशनायादिसंसारधर्मातीतत्वश्रुतेः ; न हि अशनायाद्यतीतत्वम् अशनायादिधर्मवदवस्थावत्त्वं च एकस्य युगपदुपपद्यते ; तथा शक्तिमत्त्वं च । विकारावयवत्वे च दोषाः प्रदर्शिताश्चतुर्थे । तस्मात् एता असत्याः सर्वाः कल्पनाः । कस्तर्हि भेद एषाम् ? उपाधिकृत इति ब्रूमः ; न स्वत एषां भेदः अभेदो वा, सैन्धवघनवत् प्रज्ञानघनैकरसस्वाभाव्यात् , ‘अपूर्वमनपरमनन्तरमबाह्यम्’ (बृ. उ. २ । ५ । १९) ‘अयमात्मा ब्रह्म’ (बृ. उ. २ । ५ । १९) इति च श्रुतेः — ‘सबाह्याभ्यन्तरो ह्यजः’ (मु. उ. २ । १ । २) इति च आथर्वणे । तस्मात् निरुपाधिकस्य आत्मनो निरुपाख्यत्वात् निर्विशेषत्वात् एकत्वाच्च ‘नेति नेति’ (बृ. उ. २ । ३ । ६) इति व्यपदेशो भवति ; अविद्याकामकर्मविशिष्टकार्यकरणोपाधिरात्मा संसारी जीव उच्यते ; नित्यनिरतिशयज्ञानशक्त्युपाधिरात्मा अन्तर्यामी ईश्वर उच्यते ; स एव निरुपाधिः केवलः शुद्धः स्वेन स्वभावेन अक्षरं पर उच्यते । तथा हिरण्यगर्भाव्याकृतदेवताजातिपिण्डमनुष्यतिर्यक्प्रेतादिकार्यकरणोपाधिभिर्विशिष्टः तदाख्यः तद्रूपो भवति । तथा ‘तदेजति तन्नैजति’ (ई. उ. ५) इति व्याख्यातम् । तथा ‘एष त आत्मा’ (बृ. उ. ३ । ४ । १), (बृ. उ. ३ । ५ । १) ‘एष सर्वभूतान्तरात्मा’ (मु. उ. २ । १ । ४) ‘एष सर्वेषु भूतेषु गूढः’ (क. उ. १ । ३ । १२) ‘तत्त्वमसि’ (छा. उ. ६ । ८ । ७) ‘अहमेवेदं सर्वम्’ (छा. उ. ७ । २५ । १) ‘आत्मैवेदं सर्वम्’ ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा’ (बृ. उ. ३ । ७ । २३) इत्यादिश्रुतयो न विरुध्यन्ते । कल्पनान्तरेषु एताः श्रुतयो न गच्छन्ति । तस्मात् उपाधिभेदेनैव एषां भेदः, नान्यथा, ‘एकमेवाद्वितीयम्’ इत्यवधारणात्सर्वोपनिषत्सु ॥அத்ர அந்தர்யாமிப்3ராஹ்மணே ஏதது3க்தம் — யம் ப்ருதி2வீ ந வேத3, யம் ஸர்வாணி பூ4தாநி ந விது3ரிதி ச, யமந்தர்யாமிணம் ந விது3꞉, யே ச ந விது3꞉, யச்ச தத3க்ஷரம் த3ர்ஶநாதி3க்ரியாகர்த்ருத்வேந ஸர்வேஷாம் சேதநாதா4துரித்யுக்தம் — கஸ்து ஏஷாம் விஶேஷ꞉, கிம் வா ஸாமாந்யமிதி । தத்ர கேசிதா3சக்ஷதே — பரஸ்ய மஹாஸமுத்3ரஸ்தா2நீயஸ்ய ப்3ரஹ்மண꞉ அக்ஷரஸ்ய அப்ரசலிதஸ்வரூபஸ்ய ஈஷத்ப்ரசலிதாவஸ்தா2 அந்தர்யாமீ ; அத்யந்தப்ரசலிதாவஸ்தா2 க்ஷேத்ரஜ்ஞ꞉, ய꞉ தம் ந வேத3 அந்தர்யாமிணம் ; ததா2 அந்யா꞉ பஞ்சாவஸ்தா2꞉ பரிகல்பயந்தி ; ததா2 அஷ்டாவஸ்தா2 ப்3ரஹ்மணோ ப4வந்தீதி வத3ந்தி । அந்யே அக்ஷரஸ்ய ஶக்தய ஏதா இதி வத3ந்தி, அநந்தஶக்திமத3க்ஷரமிதி ச । அந்யே து அக்ஷரஸ்ய விகாரா இதி வத3ந்தி । அவஸ்தா2ஶக்தீ தாவந்நோபபத்3யேதே, அக்ஷரஸ்ய அஶநாயாதி3ஸம்ஸாரத4ர்மாதீதத்வஶ்ருதே꞉ ; ந ஹி அஶநாயாத்3யதீதத்வம் அஶநாயாதி3த4ர்மவத3வஸ்தா2வத்த்வம் ச ஏகஸ்ய யுக3பது3பபத்3யதே ; ததா2 ஶக்திமத்த்வம் ச । விகாராவயவத்வே ச தோ3ஷா꞉ ப்ரத3ர்ஶிதாஶ்சதுர்தே2 । தஸ்மாத் ஏதா அஸத்யா꞉ ஸர்வா꞉ கல்பநா꞉ । கஸ்தர்ஹி பே4த3 ஏஷாம் ? உபாதி4க்ருத இதி ப்3ரூம꞉ ; ந ஸ்வத ஏஷாம் பே4த3꞉ அபே4தோ3 வா, ஸைந்த4வக4நவத் ப்ரஜ்ஞாநக4நைகரஸஸ்வாபா4வ்யாத் , ‘அபூர்வமநபரமநந்தரமபா3ஹ்யம்’ (ப்3ரு. உ. 2 । 5 । 19) ‘அயமாத்மா ப்3ரஹ்ம’ (ப்3ரு. உ. 2 । 5 । 19) இதி ச ஶ்ருதே꞉ — ‘ஸபா3ஹ்யாப்4யந்தரோ ஹ்யஜ꞉’ (மு. உ. 2 । 1 । 2) இதி ச ஆத2ர்வணே । தஸ்மாத் நிருபாதி4கஸ்ய ஆத்மநோ நிருபாக்2யத்வாத் நிர்விஶேஷத்வாத் ஏகத்வாச்ச ‘நேதி நேதி’ (ப்3ரு. உ. 2 । 3 । 6) இதி வ்யபதே3ஶோ ப4வதி ; அவித்3யாகாமகர்மவிஶிஷ்டகார்யகரணோபாதி4ராத்மா ஸம்ஸாரீ ஜீவ உச்யதே ; நித்யநிரதிஶயஜ்ஞாநஶக்த்யுபாதி4ராத்மா அந்தர்யாமீ ஈஶ்வர உச்யதே ; ஸ ஏவ நிருபாதி4꞉ கேவல꞉ ஶுத்3த4꞉ ஸ்வேந ஸ்வபா4வேந அக்ஷரம் பர உச்யதே । ததா2 ஹிரண்யக3ர்பா4வ்யாக்ருததே3வதாஜாதிபிண்ட3மநுஷ்யதிர்யக்ப்ரேதாதி3கார்யகரணோபாதி4பி4ர்விஶிஷ்ட꞉ ததா3க்2ய꞉ தத்3ரூபோ ப4வதி । ததா2 ‘ததே3ஜதி தந்நைஜதி’ (ஈ. உ. 5) இதி வ்யாக்2யாதம் । ததா2 ‘ஏஷ த ஆத்மா’ (ப்3ரு. உ. 3 । 4 । 1), (ப்3ரு. உ. 3 । 5 । 1) ‘ஏஷ ஸர்வபூ4தாந்தராத்மா’ (மு. உ. 2 । 1 । 4) ‘ஏஷ ஸர்வேஷு பூ4தேஷு கூ3ட4꞉’ (க. உ. 1 । 3 । 12) ‘தத்த்வமஸி’ (சா2. உ. 6 । 8 । 7) ‘அஹமேவேத3ம் ஸர்வம்’ (சா2. உ. 7 । 25 । 1) ‘ஆத்மைவேத3ம் ஸர்வம்’ ‘நாந்யோ(அ)தோ(அ)ஸ்தி த்3ரஷ்டா’ (ப்3ரு. உ. 3 । 7 । 23) இத்யாதி3ஶ்ருதயோ ந விருத்4யந்தே । கல்பநாந்தரேஷு ஏதா꞉ ஶ்ருதயோ ந க3ச்ச2ந்தி । தஸ்மாத் உபாதி4பே4தே3நைவ ஏஷாம் பே4த3꞉, நாந்யதா2, ‘ஏகமேவாத்3விதீயம்’ இத்யவதா4ரணாத்ஸர்வோபநிஷத்ஸு ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.