मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.
मन्त्रः १५மந்த்ர꞉ 15 / १९19
स वा अयमात्मा सर्वेषां भूतानामधिपतिः सर्वेषां भूतानां राजा तद्यथा रथनाभौ च रथनेमौ चाराः सर्वे समर्पिता एवमेवास्मिन्नात्मनि सर्वाणि भूतानि सर्वे देवाः सर्वे लोकाः सर्वे प्राणाः सर्व एत आत्मानः समर्पिताः ॥ १५ ॥ஸ வா அயமாத்மா ஸர்வேஷாம் பூ4தாநாமதி4பதி꞉ ஸர்வேஷாம் பூ4தாநாம் ராஜா தத்3யதா2 ரத2நாபௌ4 ச ரத2நேமௌ சாரா꞉ ஸர்வே ஸமர்பிதா ஏவமேவாஸ்மிந்நாத்மநி ஸர்வாணி பூ4தாநி ஸர்வே தே3வா꞉ ஸர்வே லோகா꞉ ஸர்வே ப்ராணா꞉ ஸர்வ ஏத ஆத்மாந꞉ ஸமர்பிதா꞉ ॥ 15 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
यस्मिन्नात्मनि, परिशिष्टो विज्ञानमयोऽन्त्ये पर्याये, प्रवेशितः, सोऽयमात्मा । तस्मिन् अविद्याकृतकार्यकरणसङ्घातोपाधिविशिष्टे ब्रह्मविद्यया परमार्थात्मनि प्रवेशिते, स एवमुक्तः अनन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नः प्रज्ञानघनभूतः, स वै — स एव अयमात्मा अव्यवहितपूर्वपर्याये ‘तेजोमयः’ इत्यादिना निर्दिष्टो विज्ञानात्मा विद्वान् , सर्वेषां भूतानामयमात्मा — सर्वैरुपास्यः — सर्वेषां भूतानामधिपतिः सर्वभूतानां स्वतन्त्रः — न कुमारामात्यवत् — किं तर्हि सर्वेषां भूतानां राजा, राजत्वविशेषणम् ‘अधिपतिः’ इति — भवति कश्चित् राजोचितवृत्तिमाश्रित्य राजा, न तु अधिपतिः, अतो विशिनष्टि अधिपतिरिति ; एवं सर्वभूतात्मा विद्वान् ब्रह्मवित् मुक्तो भवति । यदुक्तम् — ‘ब्रह्मविद्यया सर्वं भविष्यन्तो मनुष्या मन्यन्ते, किमु तद्ब्रह्मावेद्यस्मात्तत्सर्वमभवत्’ (बृ. उ. १ । ४ । ९) इतीदम् , तत् व्याख्यातम् एवम् — आत्मानमेव सर्वात्मत्वेन आचार्यागमाभ्यां श्रुत्वा, मत्वा तर्कतः, विज्ञाय साक्षात् एवम् , यथा मधुब्राह्मणे दर्शितं तथा — तस्मात् ब्रह्मविज्ञानात् एवँलक्षणात् पूर्वमपि, ब्रह्मैव सत् अविद्यया अब्रह्म आसीत् , सर्वमेव च सत् असर्वमासीत् — तां तु अविद्याम् अस्माद्विज्ञानात् तिरस्कृत्य ब्रह्मवित् ब्रह्मैव सन् ब्रह्माभवत् , सर्वः सः सर्वमभवत् । परिसमाप्तः शास्त्रार्थः, यदर्थः प्रस्तुतः ; तस्मिन् एतस्मिन् सर्वात्मभूते ब्रह्मविदि सर्वात्मनि सर्वं जगत्समर्पितमित्येतस्मिन्नर्थे दृष्टान्त उपादीयते — तद्यथा रथनाभौ च रथनेमौ चाराः सर्वे समर्पिता इति, प्रसिद्धोऽर्थः, एवमेव अस्मिन् आत्मनि परमात्मभूते ब्रह्मविदि सर्वाणि भूतानि ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तानि सर्वे देवाः अग्न्यादयः सर्वे लोकाः भूरादयः सर्वे प्राणाः वागादयः सर्व एत आत्मानो जलचन्द्रवत् प्रतिशरीरानुप्रवेशिनः अविद्याकल्पिताः ; सर्वं जगत् अस्मिन्समर्पितम् । यदुक्तम् , ब्रह्मवित् वामदेवः प्रतिपेदे — अहं मनुरभवं सूर्यश्चेति, स एष सर्वात्मभावो व्याख्यातः । स एष विद्वान् ब्रह्मवित् सर्वोपाधिः सर्वात्मा सर्वो भवति ; निरुपाधिः निरुपाख्यः अनन्तरः अबाह्यः कृत्स्नः प्रज्ञानघनः अजोऽजरोऽमृतोऽभयोऽचलः नेति नेत्यस्थूलोऽनणुरित्येवंविशेषणः भवति । तमेतमर्थम् अजानन्तस्तार्किकाः केचित् पण्डितम्मन्याश्चागमविदः शास्त्रार्थं विरुद्धं मन्यमाना विकल्पयन्तो मोहमगाधमुपयान्ति । तमेतमर्थम् एतौ मन्त्रावनुवदतः — ‘अनेजदेकं मनसो जवीयः’ (ई. उ. ४) ‘तदेजति तन्नैजति’ (ई. उ. ५) इति । तथा च तैत्तिरीयके —, ‘यस्मात्परं नापरमस्ति किञ्चित्’ (तै. ना. १० । ४), ‘एतत्साम गायन्नास्ते अहमन्नमहमन्नमहमन्नम्’ (तै. उ. ३ । १० । ६) इत्यादि । तथा च च्छान्दोग्ये ‘जक्षत्क्रीडन्रममाणः’ (छा. उ. ८ । १२ । ३), ‘स यदि पितृलोककामः’ (छा. उ. ८ । २ । १) ‘सर्वगन्धः सर्वरसः’ (छा. उ. ३ । १४ । २), ‘सर्वज्ञः सर्ववित्’ (मु. उ. १ । १ । ९) इत्यादि । आथर्वणे च ‘दूरात्सुदूरे तदिहान्तिके च’ (मु. उ. ३ । १ । ७) । कठवल्लीष्वपि ‘अणोरणीयान्महतो महीयान्’ (क. उ. १ । २ । २१) ‘कस्तं मदामदं देवं’ (क. उ. १ । २ । २१) ‘तद्धावतोऽन्यानत्येति तिष्ठत्’ (ई. उ. ४) इति च । तथा गीतासु ‘अहं क्रतुरहं यज्ञः’ (भ. गी. ९ । १०) ‘पिताहमस्य जगतः’ (भ. गी. ९ । १७) ‘नादत्ते कस्यचित्पापम्’ (भ. गी. ५ । १०) ‘समं सर्वेषु भूतेषु’ (भ. गी. १३ । २७) ‘अविभक्तं विभक्तेषु’ (भ. गी. १७ । २०) ‘ग्रसिष्णु प्रभविष्णु च’ (भ. गी. १३ । १६) इति — एवमाद्यागमार्थं विरुद्धमिव प्रतिभान्तं मन्यमानाः स्वचित्तसामर्थ्यात् अर्थनिर्णयाय विकल्पयन्तः — अस्त्यात्मा नास्त्यात्मा, कर्ता अकर्ता, मुक्तः बद्धः, क्षणिको विज्ञानमात्रं शून्यं च — इत्येवं विकल्पयन्तः न पारमधिगच्छन्त्यविद्यायाः, विरुद्धधर्मदर्शित्वात्सर्वत्र । तस्मात् तत्र य एव श्रुत्याचार्यदर्शितमार्गानुसारिणः, त एवाविद्यायाः पारमधिगच्छन्ति ; त एव च अस्मान्मोहसमुद्रादगाधात् उत्तरिष्यन्ति, नेतरे स्वबुद्धिकौशलानुसारिणः ॥யஸ்மிந்நாத்மநி, பரிஶிஷ்டோ விஜ்ஞாநமயோ(அ)ந்த்யே பர்யாயே, ப்ரவேஶித꞉, ஸோ(அ)யமாத்மா । தஸ்மிந் அவித்3யாக்ருதகார்யகரணஸங்கா4தோபாதி4விஶிஷ்டே ப்3ரஹ்மவித்3யயா பரமார்தா2த்மநி ப்ரவேஶிதே, ஸ ஏவமுக்த꞉ அநந்தரோ(அ)பா3ஹ்ய꞉ க்ருத்ஸ்ந꞉ ப்ரஜ்ஞாநக4நபூ4த꞉, ஸ வை — ஸ ஏவ அயமாத்மா அவ்யவஹிதபூர்வபர்யாயே ‘தேஜோமய꞉’ இத்யாதி3நா நிர்தி3ஷ்டோ விஜ்ஞாநாத்மா வித்3வாந் , ஸர்வேஷாம் பூ4தாநாமயமாத்மா — ஸர்வைருபாஸ்ய꞉ — ஸர்வேஷாம் பூ4தாநாமதி4பதி꞉ ஸர்வபூ4தாநாம் ஸ்வதந்த்ர꞉ — ந குமாராமாத்யவத் — கிம் தர்ஹி ஸர்வேஷாம் பூ4தாநாம் ராஜா, ராஜத்வவிஶேஷணம் ‘அதி4பதி꞉’ இதி — ப4வதி கஶ்சித் ராஜோசிதவ்ருத்திமாஶ்ரித்ய ராஜா, ந து அதி4பதி꞉, அதோ விஶிநஷ்டி அதி4பதிரிதி ; ஏவம் ஸர்வபூ4தாத்மா வித்3வாந் ப்3ரஹ்மவித் முக்தோ ப4வதி । யது3க்தம் — ‘ப்3ரஹ்மவித்3யயா ஸர்வம் ப4விஷ்யந்தோ மநுஷ்யா மந்யந்தே, கிமு தத்3ப்3ரஹ்மாவேத்3யஸ்மாத்தத்ஸர்வமப4வத்’ (ப்3ரு. உ. 1 । 4 । 9) இதீத3ம் , தத் வ்யாக்2யாதம் ஏவம் — ஆத்மாநமேவ ஸர்வாத்மத்வேந ஆசார்யாக3மாப்4யாம் ஶ்ருத்வா, மத்வா தர்கத꞉, விஜ்ஞாய ஸாக்ஷாத் ஏவம் , யதா2 மது4ப்3ராஹ்மணே த3ர்ஶிதம் ததா2 — தஸ்மாத் ப்3ரஹ்மவிஜ்ஞாநாத் ஏவம்ˮலக்ஷணாத் பூர்வமபி, ப்3ரஹ்மைவ ஸத் அவித்3யயா அப்3ரஹ்ம ஆஸீத் , ஸர்வமேவ ச ஸத் அஸர்வமாஸீத் — தாம் து அவித்3யாம் அஸ்மாத்3விஜ்ஞாநாத் திரஸ்க்ருத்ய ப்3ரஹ்மவித் ப்3ரஹ்மைவ ஸந் ப்3ரஹ்மாப4வத் , ஸர்வ꞉ ஸ꞉ ஸர்வமப4வத் । பரிஸமாப்த꞉ ஶாஸ்த்ரார்த2꞉, யத3ர்த2꞉ ப்ரஸ்துத꞉ ; தஸ்மிந் ஏதஸ்மிந் ஸர்வாத்மபூ4தே ப்3ரஹ்மவிதி3 ஸர்வாத்மநி ஸர்வம் ஜக3த்ஸமர்பிதமித்யேதஸ்மிந்நர்தே2 த்3ருஷ்டாந்த உபாதீ3யதே — தத்3யதா2 ரத2நாபௌ4 ச ரத2நேமௌ சாரா꞉ ஸர்வே ஸமர்பிதா இதி, ப்ரஸித்3தோ4(அ)ர்த2꞉, ஏவமேவ அஸ்மிந் ஆத்மநி பரமாத்மபூ4தே ப்3ரஹ்மவிதி3 ஸர்வாணி பூ4தாநி ப்3ரஹ்மாதி3ஸ்தம்ப3பர்யந்தாநி ஸர்வே தே3வா꞉ அக்3ந்யாத3ய꞉ ஸர்வே லோகா꞉ பூ4ராத3ய꞉ ஸர்வே ப்ராணா꞉ வாகா3த3ய꞉ ஸர்வ ஏத ஆத்மாநோ ஜலசந்த்3ரவத் ப்ரதிஶரீராநுப்ரவேஶிந꞉ அவித்3யாகல்பிதா꞉ ; ஸர்வம் ஜக3த் அஸ்மிந்ஸமர்பிதம் । யது3க்தம் , ப்3ரஹ்மவித் வாமதே3வ꞉ ப்ரதிபேதே3 — அஹம் மநுரப4வம் ஸூர்யஶ்சேதி, ஸ ஏஷ ஸர்வாத்மபா4வோ வ்யாக்2யாத꞉ । ஸ ஏஷ வித்3வாந் ப்3ரஹ்மவித் ஸர்வோபாதி4꞉ ஸர்வாத்மா ஸர்வோ ப4வதி ; நிருபாதி4꞉ நிருபாக்2ய꞉ அநந்தர꞉ அபா3ஹ்ய꞉ க்ருத்ஸ்ந꞉ ப்ரஜ்ஞாநக4ந꞉ அஜோ(அ)ஜரோ(அ)ம்ருதோ(அ)ப4யோ(அ)சல꞉ நேதி நேத்யஸ்தூ2லோ(அ)நணுரித்யேவம்விஶேஷண꞉ ப4வதி । தமேதமர்த2ம் அஜாநந்தஸ்தார்கிகா꞉ கேசித் பண்டி3தம்மந்யாஶ்சாக3மவித3꞉ ஶாஸ்த்ரார்த2ம் விருத்3த4ம் மந்யமாநா விகல்பயந்தோ மோஹமகா3த4முபயாந்தி । தமேதமர்த2ம் ஏதௌ மந்த்ராவநுவத3த꞉ — ‘அநேஜதே3கம் மநஸோ ஜவீய꞉’ (ஈ. உ. 4) ‘ததே3ஜதி தந்நைஜதி’ (ஈ. உ. 5) இதி । ததா2 ச தைத்திரீயகே —, ‘யஸ்மாத்பரம் நாபரமஸ்தி கிஞ்சித்’ (தை. நா. 10 । 4), ‘ஏதத்ஸாம கா3யந்நாஸ்தே அஹமந்நமஹமந்நமஹமந்நம்’ (தை. உ. 3 । 10 । 6) இத்யாதி3 । ததா2 ச ச்சா2ந்தோ3க்3யே ‘ஜக்ஷத்க்ரீட3ந்ரமமாண꞉’ (சா2. உ. 8 । 12 । 3), ‘ஸ யதி3 பித்ருலோககாம꞉’ (சா2. உ. 8 । 2 । 1) ‘ஸர்வக3ந்த4꞉ ஸர்வரஸ꞉’ (சா2. உ. 3 । 14 । 2), ‘ஸர்வஜ்ஞ꞉ ஸர்வவித்’ (மு. உ. 1 । 1 । 9) இத்யாதி3 । ஆத2ர்வணே ச ‘தூ3ராத்ஸுதூ3ரே ததி3ஹாந்திகே ச’ (மு. உ. 3 । 1 । 7) । கட2வல்லீஷ்வபி ‘அணோரணீயாந்மஹதோ மஹீயாந்’ (க. உ. 1 । 2 । 21) ‘கஸ்தம் மதா3மத3ம் தே3வம்’ (க. உ. 1 । 2 । 21) ‘தத்3தா4வதோ(அ)ந்யாநத்யேதி திஷ்ட2த்’ (ஈ. உ. 4) இதி ச । ததா2 கீ3தாஸு ‘அஹம் க்ரதுரஹம் யஜ்ஞ꞉’ (ப4. கீ3. 9 । 10) ‘பிதாஹமஸ்ய ஜக3த꞉’ (ப4. கீ3. 9 । 17) ‘நாத3த்தே கஸ்யசித்பாபம்’ (ப4. கீ3. 5 । 10) ‘ஸமம் ஸர்வேஷு பூ4தேஷு’ (ப4. கீ3. 13 । 27) ‘அவிப4க்தம் விப4க்தேஷு’ (ப4. கீ3. 17 । 20) ‘க்3ரஸிஷ்ணு ப்ரப4விஷ்ணு ச’ (ப4. கீ3. 13 । 16) இதி — ஏவமாத்3யாக3மார்த2ம் விருத்3த4மிவ ப்ரதிபா4ந்தம் மந்யமாநா꞉ ஸ்வசித்தஸாமர்த்2யாத் அர்த2நிர்ணயாய விகல்பயந்த꞉ — அஸ்த்யாத்மா நாஸ்த்யாத்மா, கர்தா அகர்தா, முக்த꞉ ப3த்3த4꞉, க்ஷணிகோ விஜ்ஞாநமாத்ரம் ஶூந்யம் ச — இத்யேவம் விகல்பயந்த꞉ ந பாரமதி4க3ச்ச2ந்த்யவித்3யாயா꞉, விருத்3த4த4ர்மத3ர்ஶித்வாத்ஸர்வத்ர । தஸ்மாத் தத்ர ய ஏவ ஶ்ருத்யாசார்யத3ர்ஶிதமார்கா3நுஸாரிண꞉, த ஏவாவித்3யாயா꞉ பாரமதி4க3ச்ச2ந்தி ; த ஏவ ச அஸ்மாந்மோஹஸமுத்3ராத3கா3தா4த் உத்தரிஷ்யந்தி, நேதரே ஸ்வபு3த்3தி4கௌஶலாநுஸாரிண꞉ ॥
परिसमाप्ता ब्रह्मविद्या अमृतत्वसाधनभूता, यां मैत्रेयी पृष्टवती भर्तारम् ‘यदेव भगवानमृतत्वसाधनं वेद तदेव मे ब्रूहि’ (बृ. उ. २ । ४ । ३) इति । एतस्या ब्रह्मविद्यायाः स्तुत्यर्था इयमाख्यायिका आनीता । तस्या आख्यायिकायाः सङ्क्षेपतोऽर्थप्रकाशनार्थावेतौ मन्त्रौ भवतः ; एवं हि मन्त्रब्राह्मणाभ्यां स्तुतत्वात् अमृतत्वसर्वप्राप्तिसाधनत्वं ब्रह्मविद्यायाः प्रकटीकृतं राजमार्गमुपनीतं भवति — यथा आदित्य उद्यन् शार्वरं तमोऽपनयतीति — तद्वत् । अपि च एवं स्तुता ब्रह्मविद्या — या इन्द्ररक्षिता सा दुष्प्रापा देवैरपि ; यस्मात् अश्विभ्यामपि देवभिषग्भ्याम् इन्द्ररक्षिता विद्या महता आयासेन प्राप्ता ; ब्राह्मणस्य शिरश्छित्त्वा अश्व्यं शिरः प्रतिसन्धाय, तस्मिन्निन्द्रेण च्छिन्ने पुनः स्वशिर एव प्रतिसन्धाय, तेन ब्राह्मणस्य स्वशिरसैव उक्ता अशेषा ब्रह्मविद्या श्रुता ; यस्मात् ततः परतरं किञ्चित्पुरुषार्थसाधनं न भूतं न भावि वा, कुत एव वर्तमानम् — इति नातः परा स्तुतिरस्ति । अपि चैवं स्तूयते ब्रह्मविद्या — सर्वपुरुषार्थानां कर्म हि साधनमिति लोके प्रसिद्धम् ; तच्च कर्म वित्तसाध्यम् , तेन आशापि नास्त्यमृतत्वस्य ; तदिदममृतत्वं केवलया आत्मविद्यया कर्मनिरपेक्षया प्राप्यते ; यस्मात् कर्मप्रकरणे वक्तुं प्राप्तापि सती प्रवर्ग्यप्रकरणे, कर्मप्रकरणादुत्तीर्य कर्मणा विरुद्धत्वात् केवलसन्न्याससहिता अभिहिता अमृतत्वसाधनाय — तस्मात् नातः परं पुरुषार्थसाधनमस्ति । अपि च एवं स्तुता ब्रह्मविद्या — सर्वो हि लोको द्वन्द्वारामः, ‘स वै नैव रेमे तस्मादेकाकी न रमते’ (बृ. उ. १ । ४ । ३) इति श्रुतेः ; याज्ञवल्क्यो लोकसाधारणोऽपि सन् आत्मज्ञानबलात् भार्यापुत्रवित्तादिसंसाररतिं परित्यज्य प्रज्ञानतृप्त आत्मरतिर्बभूव । अपि च एवं स्तुता ब्रह्मविद्या — यस्मात् याज्ञवल्क्येन संसारमार्गात् व्युत्तिष्ठतापि प्रियायै भार्यायै प्रीत्यर्थमेव अभिहिता, ‘प्रियं भाषस एह्यास्स्व’ (बृ. उ. २ । ४ । ४) इति लिङ्गात् ॥பரிஸமாப்தா ப்3ரஹ்மவித்3யா அம்ருதத்வஸாத4நபூ4தா, யாம் மைத்ரேயீ ப்ருஷ்டவதீ ப4ர்தாரம் ‘யதே3வ ப4க3வாநம்ருதத்வஸாத4நம் வேத3 ததே3வ மே ப்3ரூஹி’ (ப்3ரு. உ. 2 । 4 । 3) இதி । ஏதஸ்யா ப்3ரஹ்மவித்3யாயா꞉ ஸ்துத்யர்தா2 இயமாக்2யாயிகா ஆநீதா । தஸ்யா ஆக்2யாயிகாயா꞉ ஸங்க்ஷேபதோ(அ)ர்த2ப்ரகாஶநார்தா2வேதௌ மந்த்ரௌ ப4வத꞉ ; ஏவம் ஹி மந்த்ரப்3ராஹ்மணாப்4யாம் ஸ்துதத்வாத் அம்ருதத்வஸர்வப்ராப்திஸாத4நத்வம் ப்3ரஹ்மவித்3யாயா꞉ ப்ரகடீக்ருதம் ராஜமார்க3முபநீதம் ப4வதி — யதா2 ஆதி3த்ய உத்3யந் ஶார்வரம் தமோ(அ)பநயதீதி — தத்3வத் । அபி ச ஏவம் ஸ்துதா ப்3ரஹ்மவித்3யா — யா இந்த்3ரரக்ஷிதா ஸா து3ஷ்ப்ராபா தே3வைரபி ; யஸ்மாத் அஶ்விப்4யாமபி தே3வபி4ஷக்3ப்4யாம் இந்த்3ரரக்ஷிதா வித்3யா மஹதா ஆயாஸேந ப்ராப்தா ; ப்3ராஹ்மணஸ்ய ஶிரஶ்சி2த்த்வா அஶ்வ்யம் ஶிர꞉ ப்ரதிஸந்தா4ய, தஸ்மிந்நிந்த்3ரேண ச்சி2ந்நே புந꞉ ஸ்வஶிர ஏவ ப்ரதிஸந்தா4ய, தேந ப்3ராஹ்மணஸ்ய ஸ்வஶிரஸைவ உக்தா அஶேஷா ப்3ரஹ்மவித்3யா ஶ்ருதா ; யஸ்மாத் தத꞉ பரதரம் கிஞ்சித்புருஷார்த2ஸாத4நம் ந பூ4தம் ந பா4வி வா, குத ஏவ வர்தமாநம் — இதி நாத꞉ பரா ஸ்துதிரஸ்தி । அபி சைவம் ஸ்தூயதே ப்3ரஹ்மவித்3யா — ஸர்வபுருஷார்தா2நாம் கர்ம ஹி ஸாத4நமிதி லோகே ப்ரஸித்3த4ம் ; தச்ச கர்ம வித்தஸாத்4யம் , தேந ஆஶாபி நாஸ்த்யம்ருதத்வஸ்ய ; ததி3த3மம்ருதத்வம் கேவலயா ஆத்மவித்3யயா கர்மநிரபேக்ஷயா ப்ராப்யதே ; யஸ்மாத் கர்மப்ரகரணே வக்தும் ப்ராப்தாபி ஸதீ ப்ரவர்க்3யப்ரகரணே, கர்மப்ரகரணாது3த்தீர்ய கர்மணா விருத்3த4த்வாத் கேவலஸந்ந்யாஸஸஹிதா அபி4ஹிதா அம்ருதத்வஸாத4நாய — தஸ்மாத் நாத꞉ பரம் புருஷார்த2ஸாத4நமஸ்தி । அபி ச ஏவம் ஸ்துதா ப்3ரஹ்மவித்3யா — ஸர்வோ ஹி லோகோ த்3வந்த்3வாராம꞉, ‘ஸ வை நைவ ரேமே தஸ்மாதே3காகீ ந ரமதே’ (ப்3ரு. உ. 1 । 4 । 3) இதி ஶ்ருதே꞉ ; யாஜ்ஞவல்க்யோ லோகஸாதா4ரணோ(அ)பி ஸந் ஆத்மஜ்ஞாநப3லாத் பா4ர்யாபுத்ரவித்தாதி3ஸம்ஸாரரதிம் பரித்யஜ்ய ப்ரஜ்ஞாநத்ருப்த ஆத்மரதிர்ப3பூ4வ । அபி ச ஏவம் ஸ்துதா ப்3ரஹ்மவித்3யா — யஸ்மாத் யாஜ்ஞவல்க்யேந ஸம்ஸாரமார்கா3த் வ்யுத்திஷ்ட2தாபி ப்ரியாயை பா4ர்யாயை ப்ரீத்யர்த2மேவ அபி4ஹிதா, ‘ப்ரியம் பா4ஷஸ ஏஹ்யாஸ்ஸ்வ’ (ப்3ரு. உ. 2 । 4 । 4) இதி லிங்கா3த் ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.