द्वितीयं मण्डलम् - सूक्तम् 22

4 ऋचः

ऋषिः: गृत्समद (आंगिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः देवता: इंद्रः छन्दः: अष्टिः

सूक्तम् 2.22 - सम्पूर्णम्

1 / 4
ऋक्: 2.22.1
0:00 0:00
▶ सर्वाणि ऋक्कानि (4)
2.22.1
त्रिक᳚द्रुकेषु महि॒षो यवा᳚शिरं तुवि॒शुष्म᳚स्तृ॒पत्सोम᳚मपिब॒द्विष्णु᳚ना सु॒तं यथाव᳚शत् ।
स ईं᳚ ममाद॒ महि॒ कर्म॒ कर्त᳚वे म॒हामु॒रुं सैनं᳚ सश्चद्दे॒वो दे॒वं स॒त्यमिन्द्रं᳚ स॒त्य इन्दु᳚ः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
त्रि॑क᳚द्रुकेषु । म॒हि॒षः । यव᳚॑आशिरम् । तु॒वि॒॑शुष्मः᳚ । तृ॒पत् । सोम᳚म् । अ॒पि॒ब॒त् । विष्णु᳚ना । सु॒तम् । यथा᳚ । अव᳚शत् ।
सः । ई॒म् । म॒मा॒द॒ । महि᳚ । कर्म᳚ । कर्त᳚वे । म॒हाम् । उ॒रुम् । सः । ए॒न॒म् । स॒श्च॒त् । दे॒वः । दे॒वम् । स॒त्यम् । इन्द्र᳚म् । स॒त्यः । इन्दुः᳚ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

गृत्समदोब्रूते महिषः महान्पूज्यः तुविशुष्मः बहुबलः तृपत् तृपप्रीणनेतुदादिः आगमानुशासन स्यानित्यत्वान्नुमभावः तृप्यन्निन्द्रः त्रिकद्रुकेषुज्योतिर्गौरायुरित्येतन्नामकेषुआभिप्लविकेष्वहस्सुसु तमभिषुतंयवाशिरंयवमयैःसक्तुभिर्मिश्रितं आङ् पूर्वस्यश्रीणातेःक्विपिअपस्पृधेथामित्यादिनाशिर इत्यादेशः तंसोमंविष्णुनासहापिबत् यथा वशत् पूर्वंयथा तं सोममकामयततथापिबत् वशकान्तौ बहुलंछन्दसीतिशपोलुगभावः पीत ससोमः महांमहान्तमुरुंतेजसाविस्तीर्णंईमेनमिन्द्रं ममादअमा दयत् किमर्थं महिमहद्वृत्रहननादिलक्षणं कर्मकर्तवेकर्तुं सत्यंयथार्थभूतः इन्दुः स्रवन् देवोदीप्यमानः ससोमः सत्यंयथार्थभूतं देवंसोमंकामयमानमेनमिन्द्रं सश्चत् सश्च्तिर्व्याप्तिकर्मा व्याप्नोतु ॥ १ ॥

2.22.2
अध॒ त्विषी᳚मा{4} अ॒भ्योज᳚सा॒ क्रिविं᳚ यु॒धाभ᳚व॒दा रोद᳚सी अपृणदस्य म॒ज्मना॒ प्र वा᳚वृधे ।
अध᳚त्ता॒न्यं ज॒ठरे॒ प्रेम᳚रिच्यत॒ सैनं᳚ सश्चद्दे॒वो दे॒वं स॒त्यमिन्द्रं᳚ स॒त्य इन्दु᳚ः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
अध᳚ । त्विषि᳚॑मान् । अ॒भि । ओज᳚सा । क्रिवि᳚म् । यु॒धा । अ॒भ॒व॒त् । आ । रोद᳚सी॒ इति᳚ । अ॒पृ॒ण॒त् । अ॒स्य॒ । म॒ज्मना᳚ । प्र । व॒वृ॒धे॒ ।
अध᳚त्त । अ॒न्यम् । ज॒ठरे᳚ । प्र । ई॒म् । अ॒रि॒च्य॒त॒ । सः । ए॒न॒म् । स॒श्च॒त् । दे॒वः । दे॒वम् । स॒त्यम् । इन्द्र᳚म् । स॒त्यः । इन्दुः᳚ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

अधअथ सोमपानानन्तरं त्विषीमान् दीप्तिमानिन्द्रः ओजसाबलेनक्रिविं तन्नामासुरंयुधायुद्धेन अभ्यभवत् अभिभूतवान् किञ्च सइन्द्रः रोदसीद्यावापृथिव्यौ आपृणत् स्व्तेजसासमन्तात्पूरयामास तथाअस्यपीतस्यसोमस्यमज्मना बलेनप्रवावृधे प्रकर्षेणवर्धते यद्वा अस्यक्रिवेरसुरस्यमज्मनासारेणरो दसीअपूरयत् सइन्द्रः सोमंद्वेधाविभज्यान्यंभागंस्वकीयेजठरेअधत्त ईमेनमपरं भागंदेवेभ्यः प्रारिच्यत प्रारेचयत् एतेनार्धमिन्द्रायअर्धमन्येभ्योदेवेभ्यइत्युक्तंभवति तथा तैत्तिरीयकम्—यत्सर्वेषामर्धमिन्द्रः प्रतितस्मादिन्द्रोदेवतानांभूयिष्ठभाक्तमइति ॥ २ ॥

2.22.3
सा॒कं जा॒तः क्रतु᳚ना सा॒कमोज᳚सा ववक्षिथ सा॒कं वृ॒द्धो वी॒र्यै᳚ः सास॒हिर्मृधो॒ विच᳚र्षणिः ।
दाता॒ राधः᳚ स्तुव॒ते काम्यं॒ वसु॒ सैनं᳚ सश्चद्दे॒वो दे॒वं स॒त्यमिन्द्रं᳚ स॒त्य इन्दु᳚ः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
सा॒कम् । जा॒तः । क्रतु᳚ना । सा॒कम् । ओज᳚सा । व॒व॒क्षि॒थ॒ । सा॒कम् । वृ॒द्धः । वी॒र्यैः᳚ । स॒स॒हिः । मृधः᳚ । वि॑च᳚र्षणिः ।
दाता᳚ । राधः᳚ । स्तु॒व॒ते । काम्य᳚म् । वसु᳚ । सः । ए॒न॒म् । स॒श्च॒त् । दे॒वः । दे॒वम् । स॒त्यम् । इन्द्र᳚म् । स॒त्यः । इन्दुः᳚ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

क्रतुनकर्मणाप्रज्ञयावासाकं सहजातः साकमोजसाबलेनसहववक्षिथ विश्वंवोढुमिच्छसि वहेः सन्नं तस्यलिटिमन्त्रत्वादाम्नभवति किञ्च त्वंवीर्यैः शत्रुहननादिलक्षणैः परक्रमैः साकं सह वृद्धः प्रवृद्धः मृ- धोहिंसकान्संग्रामान्वासासहिः नलोकाव्ययेतिषष्ठीप्रतिषेधः तेषामभिभविता विचर्षणिः पुण्यकृतोऽ पुण्यकृतश्चविशेषेणद्रष्टा स्तुवतेस्तोत्रंकुर्वाणाययजमानायराधः साधकं काम्यं प्रार्थनीयं वसुधनं दाता सन् ववक्षिथेतिसमन्वयः सैनमितिपरोक्षनिर्देशः सिद्धार्थश्च ॥ ३ ॥

2.22.4
तव॒ त्यन्नर्यं᳚ नृ॒तो॑प᳚ इन्द्र प्रथ॒मं पू॒र्व्यं दि॒वि प्र॒वाच्यं᳚ कृ॒तम् ।
यद्दे॒वस्य॒ शव᳚सा॒ प्रारि᳚णा॒ असुं᳚ रि॒णन्न॒पः ।
भुव॒द्विश्व᳚म॒भ्यादे᳚व॒मोज᳚सा वि॒दादूर्जं᳚ श॒तक्र᳚तुर्वि॒दादिष᳚म् ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
तव᳚ । त्यत् । नर्य᳚म् । नृ॒तो॒ इति᳚ । अपः᳚ । इ॒न्द्र॒ । प्र॒थ॒मम् । पू॒र्व्यम् । दि॒वि । प्र॒॑वाच्य᳚म् । कृ॒तम् ।
यत् । दे॒वस्य᳚ । शव᳚सा । प्र । अरि᳚णाः । असु᳚म् । रि॒णन् । अ॒पः ।
भुव᳚त् । विश्व᳚म् । अ॒भि । अदे᳚वम् । ओज᳚सा । वि॒दात् । ऊर्ज᳚म् । श॒त॑क्र᳚तुः । वि॒दात् । इष᳚म् ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

नृतोसर्वेषांनर्तयितः हेइन्द्र नर्यंनराणांहितकरंप्रथमंप्रततं प्रथमंप्रततमितियास्कः । पूर्व्यं पूर्वकाल भवंत्वयाकृतं तवत्यत् तत् अपःकर्म दिविस्वर्गलोकेप्रवाच्यंप्रकर्षेणवक्तव्यं श्लाघनीयमित्यर्थः किंतत् देवस्यविजिगीषोरसुरस्यशवसावलेनअसुंप्राणंरिणन् हिंसन् त्वंअपः तेननिरुद्धान्युदकानि प्रारिणाः प्रैरयः इतियदेतत्कर्मतत्प्रवाच्यमितिसमन्वयः परोक्षनिर्देशोवशिष्टः सइन्द्रः विश्वंव्याप्तं अदेवंतमोरू- पमसुरंओजसाबलेनअभिभुवत् अभिभवतु किञ्च शतक्रतुरिन्द्रः ऊर्जंबलंविदात् लभतु इषंहविर्लक्षण मन्नंचविदात् विदिर् लाभे शाविकरणी लेट्याडागमः ॥ ४ ॥

तृतीयेनुवाकेदशसूक्तानि तत्रेदमेकोनविंशत्यृचंगार्त्समदंप्रथमंसूक्तं अत्रेयमनुक्रमणिका गणाना मेकोनाब्राह्मणस्पत्यंहबार्हस्पत्यास्तुदृष्टलिङ्गाःपञ्चदश्यन्तेत्रिष्टुभाविति पञ्चदशीएकोनविंशीचत्रि ष्टुभौ शिष्टाजगत्यः यासुबृहस्पतिशब्दःश्रूयतेताबार्हस्पत्याः शिष्टाब्राह्मणस्पत्याः प्रवर्ग्येभिष्टवएतत्सू क्तं स्पृष्ट्वोदकमितिखण्डेसूत्रितम्—गणानांत्वाप्रथश्छयस्येति ।