न क्षो॒णीभ्यां᳚ परि॒भ्वे᳚ त इन्द्रि॒यं न स᳚मु॒द्रैः पर्व᳚तैरिन्द्र ते॒ रथः᳚ ।
न ते॒ वज्र॒मन्व᳚श्नोति॒ कश्च॒न यदा॒शुभि॒ः पत᳚सि॒ योज᳚ना पु॒रु ॥
न ते॒ वज्र॒मन्व᳚श्नोति॒ कश्च॒न यदा॒शुभि॒ः पत᳚सि॒ योज᳚ना पु॒रु ॥
पदपाठः (Word-by-word)
न । क्षो॒णीभ्या᳚म् । प॒रि॒॑भ्वे᳚ । ते॒ । इ॒न्द्रि॒यम् । न । स॒मु॒द्रैः । पर्व᳚तैः । इ॒न्द्र॒ । ते॒ । रथः᳚ ।
न । ते॒ । वज्र᳚म् । अनु᳚ । अ॒श्नो॒ति॒ । कः । च॒न । यत् । आ॒शु॑भिः᳚ । पत᳚सि । योज᳚ना । पु॒रु ॥
न । ते॒ । वज्र᳚म् । अनु᳚ । अ॒श्नो॒ति॒ । कः । च॒न । यत् । आ॒शु॑भिः᳚ । पत᳚सि । योज᳚ना । पु॒रु ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र तेतवइन्द्रियंबलंक्षोणीभ्यांद्यावापृथिवीभ्यांनपरिभ्वे नपरिभवनीयंक्रुत्यार्थेतवैकेन्केन्य- त्वनइतिकेन्प्रत्ययः उदात्तस्वरितयोरितिस्वरितत्वं किञ्च तेरथः समुद्रैः पर्वतैश्चनपरिभवनीयः तेव- ज्रमायुधंकश्चनपुमान् नान्वश्नोति नव्याप्नोतिपरिभवितुं अशूव्याप्तौव्यत्ययेनपरस्मैपदम् यद्यदाऽ– सुरवधार्थंदिग्विजयकाले आशुभिः शीघ्रगामिभिरश्वैः पुरुपुरूणिबहूनियोजनायोजनानिपतसि गच्छसि तदातवबलादिनपरिभवनीयमितिसमन्वयः ॥ ३ ॥