ए॒वा ते᳚ गृत्सम॒दाः शू᳚र॒ मन्मा᳚व॒स्यवो॒ न व॒युना᳚नि तक्षुः ।
ब्र॒ह्म॒ण्यन्त᳚ इन्द्र ते॒ नवी᳚य॒ इष॒मूर्जं᳚ सुक्षि॒तिं सु॒म्नम᳚श्युः ॥
ब्र॒ह्म॒ण्यन्त᳚ इन्द्र ते॒ नवी᳚य॒ इष॒मूर्जं᳚ सुक्षि॒तिं सु॒म्नम᳚श्युः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ए॒व । ते॒ । गृ॒त्स॒॑म॒दाः । शू॒र॒ । मन्म᳚ । अ॒व॒स्यवः᳚ । न । व॒युना᳚नि । त॒क्षुः॒ ।
ब्र॒ह्म॒ण्यन्तः᳚ । इ॒न्द्र॒ । ते॒ । नवी᳚यः । इष᳚म् । ऊर्ज᳚म् । सु॒॑क्षि॒तिम् । सु॒म्नम् । अ॒श्युः॒ ॥
ब्र॒ह्म॒ण्यन्तः᳚ । इ॒न्द्र॒ । ते॒ । नवी᳚यः । इष᳚म् । ऊर्ज᳚म् । सु॒॑क्षि॒तिम् । सु॒म्नम् । अ॒श्युः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
शूरबलवन् हेइन्द्र गृत्समदाः अत्रयास्कः—गृत्समदोगृत्समदनः गृत्सइतिमेधाविनाम गृणातेः स्तुतिकर्मणइति । तथाविधाःमन्ममननीयं स्तोत्रंतीवतुभ्यमेव तक्षुः ततक्षुःचक्रुःतत्रदृष्टान्तः—अवस्य वोन अवः गत्यर्थादवतेरसुनिरूपमवइति अवोगमनमिच्छन्तः पुमांसोवयुनानि मार्गान् यथाकुर्व- न्तितद्वत् किञ्च नवीयः सुपांसुलुगितिषष्ठ्यालुक् नवीयसोनवतरस्यते तवब्रह्मण्यन्तः स्तोत्रंकर्तुमि च्छन्तः गृत्समदाः सुक्षितिमिषं शोभननिवासोपेतमन्नंऊर्जंबलं सुम्नं सुखं चाश्युः प्राप्नुयुः एकस्मिन् गृत्समदेबहुवचनंपरोक्षनिर्देशश्च ॥ ८ ॥