अ॒स्मभ्यं॒ तद्व᳚सो दा॒नाय॒ राध॒ः सम᳚र्थयस्व ब॒हु ते᳚ वस॒व्य᳚म् ।
इन्द्र॒ यच्चि॒त्रं श्र᳚व॒स्या अनु॒ द्यून्बृ॒हद्व᳚देम वि॒दथे᳚ सु॒वीरा᳚ः ॥
इन्द्र॒ यच्चि॒त्रं श्र᳚व॒स्या अनु॒ द्यून्बृ॒हद्व᳚देम वि॒दथे᳚ सु॒वीरा᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒स्मभ्य᳚म् । तत् । व॒सो॒ इति᳚ । दा॒नाय᳚ । राधः᳚ । सम् । अ॒र्थ॒य॒स्व॒ । ब॒हु । ते॒ । व॒स॒व्य᳚म् ।
इन्द्र᳚ । यत् । चि॒त्रम् । श्र॒व॒स्याः । अनु᳚ । द्यून् । बृ॒हत् । व॒दे॒म॒ । वि॒दथे᳚ । सु॒॑वीराः᳚ ॥
इन्द्र᳚ । यत् । चि॒त्रम् । श्र॒व॒स्याः । अनु᳚ । द्यून् । बृ॒हत् । व॒दे॒म॒ । वि॒दथे᳚ । सु॒॑वीराः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अस्मभ्यंतदिति एषाऋग्व्याख्याता ॥ १२ ॥
प्रघान्वस्येतिदशर्चंचतुर्थंसूक्तम् गार्त्समदंत्रैष्टुभमैन्द्रम् अत्रानुक्रमणिका—प्रघदशेति । दशरात्रे षष्ठेहनिनिष्केवल्येत्रीणिसूक्तानि तत्रेदंद्वितीयं षष्ठस्येतिखण्डेसूत्रितम्—एन्द्रयाह्युपनः प्रघान्वस्या- भूरेकइतिनिष्केवल्यमिति त्र्येकमामकेनिष्केवल्येप्रघान्वस्येत्येषासूक्तमुखीया उशनसःस्तोमेनेतिख- ण्डेसूत्रितम्—त्र्यर्यमामनुषोदेवताताप्रघान्वस्यमहतोमहानीति ।