अध्व᳚र्यवो॒ यो दृभी᳚कं ज॒घान॒ यो गा उ॒दाज॒दप॒ हि व॒लं वः ।
तस्मा᳚ ए॒तम॒न्तरि᳚क्षे॒ न वात॒मिन्द्रं॒ सोमै॒रोर्णु᳚त॒ जूर्न वस्त्रै᳚ः ॥
तस्मा᳚ ए॒तम॒न्तरि᳚क्षे॒ न वात॒मिन्द्रं॒ सोमै॒रोर्णु᳚त॒ जूर्न वस्त्रै᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अध्व᳚र्यवः । यः । दृभी᳚कम् । ज॒घान᳚ । यः । गाः । उ॒त्॑आज᳚त् । अप᳚ । हि । व॒लम् । वरिति॒ वः ।
तस्मै᳚ । ए॒तम् । अ॒न्तरि᳚क्षे । न । वात᳚म् । इन्द्र᳚म् । सोमैः॒ । आ । ऊ॒र्णु॒त॒ । जूः । न । वस्त्रैः᳚ ॥
तस्मै᳚ । ए॒तम् । अ॒न्तरि᳚क्षे । न । वात᳚म् । इन्द्र᳚म् । सोमैः॒ । आ । ऊ॒र्णु॒त॒ । जूः । न । वस्त्रैः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेअध्वर्यवः यइन्द्रः द्रुभीकंसर्वान् विदारयति भियंकरोतीतिदृभीकोनामासुरः तमसुरंजघान यश्च वलासुरेणनिरुद्धागाउदाजत् निरगमयत् ततश्चतमेवव्लमसुरंअपवः अपावृणोत् हिंसितवानित्यर्थःहि प्रसिद्धः वृणोतेर्लुङि मन्त्रेघसेत्यादिनाच्लेर्लुक् हल्ङ्यादिनातिपोलोपः तस्माइन्द्रायएतं सोमं अन्तरि- क्षेवातंन वातमिव धाराफ़्भिर्व्याप्तंकुरुत तदेवाह सोमैरिन्द्रंआऊर्णुत सर्वतआच्छादयत ऊर्णुञ् आ- च्छादने आदादिकः लोटिरूपम् तत्रदृष्टान्तः—जूःन जीर्णोयथावस्त्रैरङ्गमाच्छादयति तद्वत् ॥ ३ ॥