अध्व᳚र्यवो॒ यः श॒तमा स॒हस्रं॒ भूम्या᳚ उ॒पस्थे॑व᳚पज्जघ॒न्वान् ।
कुत्स᳚स्या॒योर᳚तिथि॒ग्वस्य᳚ वी॒रान्न्यावृ᳚ण॒ग्भर᳚ता॒ सोम᳚मस्मै ॥
कुत्स᳚स्या॒योर᳚तिथि॒ग्वस्य᳚ वी॒रान्न्यावृ᳚ण॒ग्भर᳚ता॒ सोम᳚मस्मै ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अध्व᳚र्यवः । यः । श॒तम् । आ । स॒हस्र᳚म् । भूम्याः᳚ । उ॒प॑स्थे᳚ । अव᳚पत् । ज॒घ॒न्वान् ।
कुत्स᳚स्य । आ॒योः । अ॒ति॒थि॒॑ग्वस्य᳚ । वी॒रान् । नि । अवृ᳚णक् । भर᳚त । सोम᳚म् । अ॒स्मै॒ ॥
कुत्स᳚स्य । आ॒योः । अ॒ति॒थि॒॑ग्वस्य᳚ । वी॒रान् । नि । अवृ᳚णक् । भर᳚त । सोम᳚म् । अ॒स्मै॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेअध्वर्यवः आजघन्वान् पूर्वंशत्रून् हतवान् यइन्द्रः शतं सहस्रमसुरान् भूम्याउपस्थे उत्सङ्गेअव- पत् एकैकेनप्रकारेणापातयत् किञ्च यःकुत्सस्यएतन्नामकस्यराजर्षेः आयोः पौरूरवस्यराजर्षेः अति- थिग्वस्यदिवोदासस्य एतेषांत्रयाणांवीरानभिगन्तॄन् प्रतिद्वन्द्विनः शुष्णादीनसुरान् न्यावृणक् वृणा- क्तिर्हिंसाकर्मा अवधीत् तथाचमन्त्रवर्णः—त्वंकुत्संशुष्णहत्ये ष्वाविथारन्धयोतिथिग्वायशंबरमिति ।