स नो॒ युवेन्द्रो᳚ जो॒हूत्र॒ः सखा᳚ शि॒वो न॒राम᳚स्तु पा॒ता ।
यः शंस᳚न्तं॒ यः श᳚शमा॒नमू॒ती पच᳚न्तं च स्तु॒वन्तं᳚ च प्र॒णेष᳚त् ॥
यः शंस᳚न्तं॒ यः श᳚शमा॒नमू॒ती पच᳚न्तं च स्तु॒वन्तं᳚ च प्र॒णेष᳚त् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सः । नः॒ । युवा᳚ । इन्द्रः᳚ । जो॒हूत्रः᳚ । सखा᳚ । शि॒वः । न॒राम् । अ॒स्तु॒ । पा॒ता ।
यः । शंस᳚न्तम् । यः । श॒श॒मा॒नम् । ऊ॒ती । पच᳚न्तम् । च॒ । स्तु॒वन्त᳚म् । च॒ । प्र॒॑नेष᳚त् ॥
यः । शंस᳚न्तम् । यः । श॒श॒मा॒नम् । ऊ॒ती । पच᳚न्तम् । च॒ । स्तु॒वन्त᳚म् । च॒ । प्र॒॑नेष᳚त् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
युवातरुणोयष्टृणांपापस्यशमयितावा जोहूत्रः स्तोतृभिराह्वातव्यः होतव्योवासखासखिभूतः सुखकर सइन्द्रः नरांनृशब्दस्यामछान्दसोगुणः नरशब्दस्यवाआमि आगमानुशासनस्यानित्यत्वान्नु डभावः कर्मनेतॄणां नोस्माकंपाताअस्तु पालकोभवतुयः शस्त्राणिशंसन्तंयश्च शशमानं शशप्लुतगतौ क्रियाःकुर्वाणं पुरोडाशादिहवींषिपचन्तं स्तुवन्तंचसामभिः स्तोत्रं कुर्वाणंस्तुतशस्त्रयोः प्रगीताप्रगीत मन्त्रसाध्यत्वेनभेदस्यप्रतिपादितत्वादत्रपृथङ्गिर्देशः एवंयजमानंऊती ऊत्यारक्षणेनप्रणेषत् नयते र्लेटि सिब्बहुलमितिसिप् अडागमः तिङिचोदात्तवतीतिगतेर्निघातः कर्मणापारंप्रापयत् ॥ ३ ॥