तमु᳚ स्तुष॒ इन्द्रं॒ तं गृ᳚णीषे॒ यस्मि᳚न्पु॒रा वा᳚वृ॒धुः शा᳚श॒दुश्च᳚ ।
स वस्व॒ः कामं᳚ पीपरदिया॒नो ब्र᳚ह्मण्य॒तो नूत᳚नस्या॒योः ॥
स वस्व॒ः कामं᳚ पीपरदिया॒नो ब्र᳚ह्मण्य॒तो नूत᳚नस्या॒योः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तम् । ऊं॒ इति᳚ । स्तु॒षे॒ । इन्द्र᳚म् । तम् । गृ॒णी॒षे॒ । यस्मि᳚न् । पु॒रा । व॒वृ॒धुः । शा॒श॒दुः । च॒ ।
सः । वस्वः᳚ । काम᳚म् । पी॒प॒र॒त् । इ॒या॒नः । ब्र॒ह्म॒ण्य॒तः । नूत᳚नस्य । आ॒योः ॥
सः । वस्वः᳚ । काम᳚म् । पी॒प॒र॒त् । इ॒या॒नः । ब्र॒ह्म॒ण्य॒तः । नूत᳚नस्य । आ॒योः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
तमुतमेवेन्द्रंस्तुषेस्तौमि तथातमिन्द्रंगृणीषेशंसामि उभयत्रपुरुषव्यत्यय्ः यस्मिन्निन्द्रेपुरापूर्वं स्तो तारोवावृधुःप्रवृद्धाअभवन् शाशदुश्च शत्रून् हिंसितवन्तश्च शदॢशातने लिटि तुजादीनामित्यभ्यासस्य दीर्घः इयानः स्तोतृभिर्याच्यमानः सइन्द्रः ब्रह्मण्यतः स्तोत्रमिच्छतोनूतनस्यायोर्मनुष्यस्ययजमानस्य वस्वः वसुनःकाममभिलाषंपीपरत् अभिलषितफलदानेनपूरयतु ॥ ४ ॥