तव᳚ स्याम पुरु॒वीर᳚स्य॒ शर्म᳚न्नुरु॒शंस᳚स्य वरुण प्रणेतः ।
यू॒यं नः᳚ पुत्रा अदितेरदब्धा अ॒भि क्ष᳚मध्वं॒ युज्या᳚य देवाः ॥
यू॒यं नः᳚ पुत्रा अदितेरदब्धा अ॒भि क्ष᳚मध्वं॒ युज्या᳚य देवाः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अव᳚ । स्या॒म॒ । पु॒रु॒॑वीर᳚स्य । शर्म᳚न् । उ॒रु॒॑शंस᳚स्य । व॒रु॒ण॒ । प्र॒ने॒त॒रिति᳚ प्र॑नेतः ।
यू॒यम् । नः॒ । पु॒त्राः॒ । अ॒दि॒तेः॒ । अ॒द॒ब्धाः॒ । अ॒भि । क्ष॒म॒ध्व॒म् । युज्या᳚य । दे॒वाः॒ ॥
यू॒यम् । नः॒ । पु॒त्राः॒ । अ॒दि॒तेः॒ । अ॒द॒ब्धाः॒ । अ॒भि । क्ष॒म॒ध्व॒म् । युज्या᳚य । दे॒वाः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेप्रणेतः सर्वस्यजगतः प्रकर्षेणनेतः वरुण पुरुवीरस्यपुरुभिर्बहुभिःवीरैरुपेतस्य यद्वा पुरूणांबहूनां शत्रूणांविशेषेणप्रेरकस्य उरुशंसस्यउरुभिर्बहुभिः स्तूयमानस्यतवशर्मन् शर्मणिसुखेगृहेवा स्याम अ- दितेः पुत्राः मित्रादयः परमपिच्छन्दसीतिपरस्यषष्ठ्यन्तस्यपूर्वामन्त्रिताङ्गवद्भावेनानुप्रवेशात् पदद्वयसमुदायस्याष्टमिकंसर्वानुदात्तत्वम् अदब्धाशत्रुभिरहिंसिताः एवंभूताहेदेवाः यूयंनोस्मान् कृता पराधान् युज्यायसख्यायअभिक्षमध्वं अस्माभिःकृतमपराधंसहध्वम् ॥ ३ ॥