हेवरुण पुरापूर्वस्मिन्काले तेतुभ्यंनमः नमस्कारप्रतिपादकं नमइतिशब्दमवादिष्म उतअपिचनू नमद्यापिब्रवाम उतअपिच हे तुविजात बहुप्रदेशेषुप्रादुर्भूत वरुण अपरं आगामिन्यपिकालेनमः शब्दंब्रवाम उच्चारयाम क्स्मादितिचेदुच्यते—दूळभ दुर्दभ दंभितुंहिंसितुमशक्य दुरोदाशनाशद- भध्येष्वितिरेफस्योत्वमुत्तरपदांदेष्टुत्वंच कमित्येतत्प दपूरणम् हियस्मात् त्वेत्वयिपर्वतेन शिलो- च्चयेइव अच्युतानि अन्यैः प्रच्यावयितुमशक्यानि व्रतानिकर्माणिविधरणानि श्रितानि आश्रितानि तस्मादित्यर्थः ॥ ८ ॥