द्यावा᳚ चिदस्मै पृथि॒वी न᳚मेते॒ शुष्मा᳚च्चिदस्य॒ पर्व᳚ता भयन्ते ।
यः सो᳚म॒पा नि᳚चि॒तो वज्र᳚बाहु॒र्यो वज्र᳚हस्त॒ः स ज᳚नास॒ इन्द्र᳚ः ॥
यः सो᳚म॒पा नि᳚चि॒तो वज्र᳚बाहु॒र्यो वज्र᳚हस्त॒ः स ज᳚नास॒ इन्द्र᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
द्यावा᳚ । चि॒त् । अ॒स्मै॒ । पृ॒थि॒वी इति᳚ । न॒मे॒ते॒ इति᳚ । शुष्मा᳚त् । चि॒त् । अ॒स्य॒ । पर्व᳚ताः । भ॒य॒न्ते॒ ।
यः । सो॒म॒॑पाः । नि॒॑चि॒तः । वज्र᳚॑बाहुः । यः । वज्र᳚॑हस्तः । सः । ज॒ना॒सः॒ । इन्द्रः᳚ ॥
यः । सो॒म॒॑पाः । नि॒॑चि॒तः । वज्र᳚॑बाहुः । यः । वज्र᳚॑हस्तः । सः । ज॒ना॒सः॒ । इन्द्रः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अस्मै इन्द्रायद्यावापृथिवी इतरेतरापेक्षयाद्विवचनं प्रमित्रयोर्वरुणयोरितिवत् नमेतेचित् स्वयमे- वप्रह्वीभवतः णमप्रह्वत्वे कर्मकर्तरि नदुहस्नुनमांयक् चिणावितियकः प्रतिषेधः चिदपिच अस्येन्द्र- स्यशुष्मात् बलात्पर्वताभयन्तेबिभ्यति यः सोमपाः सोमस्यपातानिचितः सर्वैः यद्वाअन्येभ्योपिदेवे- भ्योदृढाङ्गः वज्रबाहुः वज्रसदृशबाहुः यश्चवज्रहस्तः वज्रयुक्तकरः सइन्द्रइत्यादिप्रसिद्धम् ॥ १३ ॥