श्रवणम्

2.27.10
त्वं विश्वे᳚षां वरुणासि॒ राजा॒ ये च᳚ दे॒वा अ᳚सुर॒ ये च॒ मर्ता᳚ः ।
श॒तं नो᳚ रास्व श॒रदो᳚ वि॒चक्षे॒॑श्यामायूं᳚षि॒ सुधि᳚तानि॒ पूर्वा᳚ ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
त्वम् । विश्वे᳚षाम् । व॒रु॒ण॒ । अ॒सि॒ । राजा᳚ । ये । च॒ । दे॒वाः । अ॒सु॒र॒ । ये । च॒ । मर्ताः᳚ ।
श॒तम् । नः॒ । रा॒स्व॒ । श॒रदः᳚ । वि॒॑चक्षे᳚ । अ॒श्याम᳚ । आयूं᳚षि । सुधि᳚तानि । पूर्वा᳚ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

हेअसुर शत्रूणांक्षेपकवरुण त्वंविश्वेषांसर्वेषांराजासि केषां येचदेवाःदेवजनाः येचमर्तामरणधर्मा- णोमनुष्याः तेषामित्यर्थः अतस्त्वंनोस्मभ्यंशतंशरदः शतसंख्याकान्संवत्सरान् विचक्षे विशेषेणदर्श- नायरास्वप्रयच्छ रादाने व्यत्ययेनात्मनेपदम् वयंचपूर्वापूर्वैः सुधितानिसुष्ठुहितानिशतसंवत्सरलक्ष- णान्यायूंषिअश्याम व्याप्नुयाम सुधितवसुधितनेमधितधिष्वधिषीयचेतिनिपात्यते गतिरनन्तरइति- गतेः प्रकृतिस्वरत्वम् सुपांसुलुगितितृतीयायाडादेशः ॥ १० ॥ आदित्यदेवताकेपशौनदक्षिणेत्येषाहविषोयाज्या सूत्रितञ्च—तिस्रोभूमीर्धारयन् त्रीँरुतद्यून्न- दक्षिणाविचिकितेनसव्येति ।