पिप᳚र्तु नो॒ अदि᳚ती॒ राज᳚पु॒त्राति॒ द्वेषां᳚स्यर्य॒मा सु॒गेभि᳚ः ।
बृ॒हन्मि॒त्रस्य॒ वरु᳚णस्य॒ शर्मोप᳚ स्याम पुरु॒वीरा॒ अरि᳚ष्टाः ॥
बृ॒हन्मि॒त्रस्य॒ वरु᳚णस्य॒ शर्मोप᳚ स्याम पुरु॒वीरा॒ अरि᳚ष्टाः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
पिप᳚र्तु । नः॒ । अदि᳚तिः । राज᳚॑पु॒त्रा । अति᳚ । द्वेषां᳚सि । अ॒र्य॒मा । सु॒॑गेभिः᳚ ।
बृ॒हत् । मि॒त्रस्य᳚ । वरु᳚णस्य । शर्म᳚ । उप᳚ । स्या॒म॒ । पु॒रु॒॑वीराः᳚ । अरि᳚ष्टाः ॥
बृ॒हत् । मि॒त्रस्य᳚ । वरु᳚णस्य । शर्म᳚ । उप᳚ । स्या॒म॒ । पु॒रु॒॑वीराः᳚ । अरि᳚ष्टाः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
राजपुत्रा राजानोराजमानामित्रादयःपुत्रायस्याः तादृशी अदितिरदीना अखण्डनीयावादेवीनो- स्मान् द्वेषांसिद्वेष्ट्;उणिरक्षांसि अतिपिपर्तु अतिपारयतु अतिक्रम्यतद्रहितंदेशंप्रापयत्वित्यर्थः अर्य माचसुगेभिः सुष्ठुगन्तव्यैर्मार्गैरस्मान् पारयतु अपिचवयंपुरुवीराः बहुभिःवीरैः पुत्रादिभिरुपेताः अरिष्टाः केनाप्यहिंसिताश्चसन्तः मित्रस्यवरुणस्यचबृहत्परिवृढंशर्मसुखंउपस्याम उपगताभवेम ॥ ७ ॥