ऋ॒तावा᳚नः प्रति॒चक्ष्यानृ᳚ता॒ पुन॒रात॒ आ त᳚स्थुः क॒वयो᳚ म॒हस्प॒थः ।
ते बा॒हुभ्यां᳚ धमि॒तम॒ग्निमश्म᳚नि॒ नकि॒ः षो अ॒स्त्यर᳚णो ज॒हुर्हि तम् ॥
ते बा॒हुभ्यां᳚ धमि॒तम॒ग्निमश्म᳚नि॒ नकि॒ः षो अ॒स्त्यर᳚णो ज॒हुर्हि तम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ऋ॒त॑वा᳚नः । प्र॒ति॒॑चक्ष्य᳚ । अनृ᳚ता । पुनः᳚ । आ । अतः᳚ । आ । त॒स्थुः॒ । क॒वयः᳚ । म॒हः । प॒थः ।
ते । बा॒हु॑भ्या᳚म् । ध॒मि॒तम् । अ॒ग्निम् । अश्म᳚नि । नकिः᳚ । सः । अ॒स्ति॒ । अर᳚णः । ज॒हुः । हि । तम् ॥
ते । बा॒हु॑भ्या᳚म् । ध॒मि॒तम् । अ॒ग्निम् । अश्म᳚नि । नकिः᳚ । सः । अ॒स्ति॒ । अर᳚णः । ज॒हुः । हि । तम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
ऋतावानः ऋतमितिसत्यनामधेयं तद्वन्तः कवयः क्रान्तदर्शिनः सर्वज्ञाअङ्गिरसः अनृताअनृता- निप्रतिचक्ष्यपूर्वोक्तप्रकारेणदृष्ट्वाअतः अस्मात् स्थानात् पुनराजिगमिषवः महस्पथोमहतोमार्गान् प्रतिआतस्थुः अवतस्थिरे अवतिष्ठमानाश्चते बाहुभ्यांहस्ताभ्यांधमितंमन्थनेनोत्पादितं प्रज्वालितं तमग्निंअश्मनिपणीनांनिवासभूतेशिलोच्च्येजहुर्हि दग्धुंत्यक्तवन्तः खलु अरणः अरमयितादाहेनदुःख- कारीसोग्निः पूर्वंतत्रनकिरस्तिनविद्यते अविद्यमानमग्निंस्वसामर्थ्यादुत्पाद्यतत्रप्रचिक्षिपुरित्यर्थः ॥ ७ ॥