ते दश᳚ग्वाः प्रथ॒मा य॒ज्ञमू᳚हिरे॒ ते नो᳚ हिन्वन्तू॒षसो॒ व्यु᳚ष्टिषु ।
उ॒षा न रा॒मीर᳚रु॒णैरपो᳚र्णुते म॒हो ज्योति᳚षा शुच॒ता गोअ᳚र्णसा ॥
उ॒षा न रा॒मीर᳚रु॒णैरपो᳚र्णुते म॒हो ज्योति᳚षा शुच॒ता गोअ᳚र्णसा ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ते । दश᳚॑ग्वाः । प्र॒थ॒माः । य॒ज्ञम् । ऊ॒हि॒रे॒ । ते । नः॒ । हि॒न्व॒न्तु॒ । उ॒षसः᳚ । वि॑उ᳚ष्टिषु ।
उ॒षाः । न । रा॒मीः । अ॒रु॒णैः । अप᳚ । ऊ॒र्णु॒ते॒ । म॒हः । ज्योति᳚षा । शु॒च॒ता । गो॑अ᳚र्णसा ॥
उ॒षाः । न । रा॒मीः । अ॒रु॒णैः । अप᳚ । ऊ॒र्णु॒ते॒ । म॒हः । ज्योति᳚षा । शु॒च॒ता । गो॑अ᳚र्णसा ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
ते मरुतः दशग्वाः येदशभिर्मासैः सिद्धिंगताः अङ्गिरसस्तद्रूपाभूत्वा प्रथमाआदित्येभ्यः प्र- थमभाविनःसन्तः यज्ञमूहिरेअवहन् आदित्यानामङ्गिरसांचस्वर्गगमनंप्रतिस्पर्धमानानांमध्येपूर्व- मेवाङ्गिरसोयागाननुष्ठायस्वर्गंप्राप्ताः तथाचश्रूयते—आदित्याश्चैवेहासन्नङ्गिरसश्चतेग्रेग्निनाग्निमय- जन्तेति । तादृशास्ते उषसोव्युष्टिषुविवासेषुप्रभातेषुसत्सुनोस्मान् हिन्वन्तु ग्रेरयन्तु हिगतौ वृद्धौच रामीः कृष्णवर्णारात्रीः उषोनयथाउषाः अरुणैरारोचमानैःस्वतेजोभिः अपोर्णुते अपवृणोत्यपसा- रयति तथामहोमहताशुचतादीप्यमानेन गोअर्णसागच्छदुदकेनज्योतिषासूर्याख्येनतमोनिवारयन्ति सूर्यमण्डलमावृण्वतोवृत्रादीन् हत्वासर्वं जगत्प्रकाशयन्तीत्यर्थः ॥ १२ ॥