तं नो᳚ दात मरुतो वा॒जिनं॒ रथ᳚ आपा॒नं ब्रह्म᳚ चि॒तय᳚द्दि॒वेदि᳚वे ।
इषं᳚ स्तो॒तृभ्यो᳚ वृ॒जने᳚षु का॒रवे᳚ स॒निं मे॒धामरि᳚ष्टं दु॒ष्टरं॒ सहः᳚ ॥
इषं᳚ स्तो॒तृभ्यो᳚ वृ॒जने᳚षु का॒रवे᳚ स॒निं मे॒धामरि᳚ष्टं दु॒ष्टरं॒ सहः᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तम् । नः॒ । दा॒त॒ । म॒रु॒तः॒ । वा॒जिन᳚म् । रथे᳚ । आ॒पा॒नम् । ब्रह्म᳚ । चि॒तय᳚त् । दि॒वे॑दि᳚वे ।
इष᳚म् । स्तो॒तृ॑भ्यः᳚ । वृ॒जने᳚षु । का॒रवे᳚ । स॒निम् । मे॒धाम् । अरि᳚ष्टम् । दु॒स्तर᳚म् । सहः᳚ ॥
इष᳚म् । स्तो॒तृ॑भ्यः᳚ । वृ॒जने᳚षु । का॒रवे᳚ । स॒निम् । मे॒धाम् । अरि᳚ष्टम् । दु॒स्तर᳚म् । सहः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेमरुतः तंपुत्रंनोस्मभ्यंदात दत्त प्रयच्छत छान्दसःशपोलुक् कीदृशं वाजिनमन्नवन्तं बलवन्तंवार थेरंहणेयुष्मदीयेआगमनेनिमित्तभूतेसति दिवेदिवेप्रतिदिवसंचितयत् प्रज्ञापयत् युष्मद्गुणप्रख्यापकं- ब्रह्मस्तोत्रंआपानंआप्नुवन्तं अपिच इषमन्नंस्तोतृभ्योस्मभ्यंदात प्रयच्छत तथावृजनेषुसङ्ग्रामेषुकार- वेस्तोत्रे वचनव्यत्ययः मेधांयुद्धप्रज्ञांसनिंधनदातृत्वंच अरिष्टंशत्रुभिरहिंसितंदुस्तरंशत्रुभिस्तरीतुमश- क्यंसहोबलंचप्रयच्छत ॥ ७ ॥