अरो᳚रवी॒द्वृष्णो᳚ अस्य॒ वज्रो॑मा᳚नुषं॒ यन्मानु᳚षो नि॒जूर्वा᳚त् ।
नि मा॒यिनो᳚ दान॒वस्य᳚ मा॒या अपा᳚दयत्पपि॒वान्त्सु॒तस्य᳚ ॥
नि मा॒यिनो᳚ दान॒वस्य᳚ मा॒या अपा᳚दयत्पपि॒वान्त्सु॒तस्य᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अरो᳚रवीत् । वृष्णः᳚ । अ॒स्य॒ । वज्रः᳚ । अमा᳚नुषम् । यत् । मानु᳚षः । नि॒॑जूर्वा᳚त् ।
नि । मा॒यिनः᳚ । दा॒न॒वस्य᳚ । मा॒याः । अपा᳚दयत् । प॒पि॒॑वान् । सु॒तस्य᳚ ॥
नि । मा॒यिनः᳚ । दा॒न॒वस्य᳚ । मा॒याः । अपा᳚दयत् । प॒पि॒॑वान् । सु॒तस्य᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
वृष्णः कामानांवर्षकस्येन्द्रस्यवज्रः अरोरवीत् भृशंशब्दमकरोत् कदेत्यपेक्षायामाह—यद्यदाअ- मानुषंमनुष्याणांरहितं यद्वा मानुषोहंनभवामीत्येवंमन्यमानं तमसुरं मानुषोमनुष्याणांहितकारी यद्वा मतिमानिन्द्रोनिजूर्वात् नितरांहिंस्यात् जिघांसतीत्यर्थः जूर्वतोर्हिसाकर्मणोलेटिरूपं सुतस्या- भिषुतंसोमंपपिवान्पीतवान्मायिनोमायाविनोदानवस्यदानुर्नामवृत्रमाता दानुःशयइत्यादिषुदृष्ट- त्वात् तस्याःपुत्रस्यवृत्रस्यमायाः वंचनानिन्यपादयत् न्यपातयत् बबाधइतिया वत् ॥ १० ॥