शु॒भ्रं नु ते॒ शुष्मं᳚ व॒र्धय᳚न्तः शु॒भ्रं वज्रं᳚ बा॒ह्वोर्दधा᳚नाः ।
शु॒भ्रस्त्वमि᳚न्द्र वावृधा॒नो अ॒स्मे दासी॒र्विश॒ः सूर्ये᳚ण सह्याः ॥
शु॒भ्रस्त्वमि᳚न्द्र वावृधा॒नो अ॒स्मे दासी॒र्विश॒ः सूर्ये᳚ण सह्याः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
शु॒भ्रम् । नु । ते॒ । शुष्म᳚म् । व॒र्धय᳚न्तः । शु॒भ्रम् । वज्र᳚म् । बा॒ह्वोः । दधा᳚नाः ।
शु॒भ्रः । त्वम् । इ॒न्द्र॒ । व॒वृ॒धा॒नः । अ॒स्मे इति᳚ । दासीः᳚ । विशः᳚ । सूर्ये᳚ण । स॒ह्याः॒ ॥
शु॒भ्रः । त्वम् । इ॒न्द्र॒ । व॒वृ॒धा॒नः । अ॒स्मे इति᳚ । दासीः᳚ । विशः᳚ । सूर्ये᳚ण । स॒ह्याः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र तेतवशुभ्रंशोभनंशुष्मंबलंस्तोत्रैर्वर्धयन्तः शुभ्रंदीप्तंवज्रमायुधंनुक्षिप्रंतवबाह्वोर्दधानाः निदधानाः स्तूयमानोहीन्द्रोसुरवधायवज्रमादत्तइतीत्थंरूपेणायुधंदधानाभवामः वावृधानः स्तोत्रै- र्वर्धमानः शुभ्रः तेजसायुक्तः त्वंअस्मेअस्माकंदासीः उपक्षपयित्रीः विशः आसुरीः प्रजाः सूर्येण- सुष्ठुप्रेरकेणाअयुधंहिप्रेरयति त्वंयुध्यस्वेति एवंरूपेणबाह्वोर्निहितेनवज्रेणसह्याः अभिभव सहते- र्व्यत्ययेनलिङिपरस्मैपदम् ॥ ४ ॥