स्तवा॒ नु त᳚ इन्द्र पू॒र्व्या म॒हान्यु॒त स्त᳚वाम॒ नूत᳚ना कृ॒तानि᳚ ।
स्तवा॒ वज्रं᳚ बा॒ह्वोरु॒शन्तं॒ स्तवा॒ हरी॒ सूर्य᳚स्य के॒तू ॥
स्तवा॒ वज्रं᳚ बा॒ह्वोरु॒शन्तं॒ स्तवा॒ हरी॒ सूर्य᳚स्य के॒तू ॥
पदपाठः (Word-by-word)
स्तव᳚ । नु । ते॒ । इ॒न्द्र॒ । पू॒र्व्या । म॒हानि᳚ । उ॒त । स्त॒वा॒म॒ । नूत᳚ना । कृ॒तानि᳚ ।
स्तव᳚ । वज्र᳚म् । बा॒ह्वोः । उ॒शन्त᳚म् । स्तव᳚ । हरी॒ इति᳚ । सूर्य᳚स्य । के॒तू इति᳚ ॥
स्तव᳚ । वज्र᳚म् । बा॒ह्वोः । उ॒शन्त᳚म् । स्तव᳚ । हरी॒ इति᳚ । सूर्य᳚स्य । के॒तू इति᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र पूर्व्यापुरातनानिमहानि महान्तितेतवकर्माणिनुक्षिप्रंस्तवस्तवाम उतअपिच नूतना अधुना- तनानिकृतानिकर्माणिस्तवस्तवाम बाह्वोरुशन्तंदीप्यमानंवज्रंस्तवस्तवाम किञ्च सूर्यस्यसुष्ठुप्रेरक- स्यसुवीर्यस्यवासूर्यात्मनोवाइन्द्रस्यकेतूप्रज्ञापकौ हरीएतन्नामकावश्वौ स्तव स्तवाम ष्टुञ् स्तुतौ ति- ङांतिङोभवन्तीतिउत्तमबहुवचनस्यमध्यमैकवचनादेशः बहुलंछन्दसीतिशपोलुगभावः ॥ ६ ॥