स्याम॒ ते त᳚ इन्द्र॒ ये त᳚ ऊ॒ती अ᳚व॒स्यव॒ ऊर्जं᳚ व॒र्धय᳚न्तः ।
शु॒ष्मिन्त᳚मं॒ यं चा॒कना᳚म देवा॒स्मे र॒यिं रा᳚सि वी॒रव᳚न्तम् ॥
शु॒ष्मिन्त᳚मं॒ यं चा॒कना᳚म देवा॒स्मे र॒यिं रा᳚सि वी॒रव᳚न्तम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
स्याम᳚ । ते । ते॒ । इ॒न्द्र॒ । ये । ते॒ । ऊ॒ती । अ॒व॒स्यवः᳚ । ऊर्ज᳚म् । व॒र्धय᳚न्तः ।
शु॒ष्मिन्॑त᳚मम् । यम् । चा॒कना᳚म । दे॒व॒ । अ॒स्मे इति᳚ । र॒यिम् । रा॒सि॒ । वी॒र॑व᳚न्तम् ॥
शु॒ष्मिन्॑त᳚मम् । यम् । चा॒कना᳚म । दे॒व॒ । अ॒स्मे इति᳚ । र॒यिम् । रा॒सि॒ । वी॒र॑व᳚न्तम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र तेतवऊतीऊत्याप्रणयनेन अवतेःप्राप्त्यर्थस्यक्तिनिरूपम् तेतवअवस्यवोरक्षाकामाऊर्जंहवि- र्लक्षणमन्नंवर्धयन्तोभवन्ति येवयंतेत्वस्यामत्वदधीनाभवेम देवद्योतमान हेइन्द्र शुष्मिन्तमं दानभो- गायार्हतयाबलवत्तमम् यद्वा शत्रूणांशोषयितृतमंयंरयिंचाकनाम कामयामहे कनतेःकान्त्यर्थस्यय ङ्लुगन्तस्यलोटिरूपं वीरवन्तं पुत्रपौत्रैःसहितंतादृशंरयिमस्मे अस्मभ्यंरासिदेहि ॥ १३ ॥