हरी॒ नु त᳚ इन्द्र वा॒जय᳚न्ता घृत॒श्चुतं᳚ स्वा॒रम᳚स्वार्ष्टाम् ।
वि स᳚म॒ना भूमि᳚रप्रथि॒ष्टारं᳚स्त॒ पर्व᳚तश्चित्सरि॒ष्यन् ॥
वि स᳚म॒ना भूमि᳚रप्रथि॒ष्टारं᳚स्त॒ पर्व᳚तश्चित्सरि॒ष्यन् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
हरी॒ इति᳚ । नु । ते॒ । इ॒न्द्र॒ । वा॒जय᳚न्ता । घृ॒त॒॑श्चुत᳚म् । स्वा॒रम् । अ॒स्वा॒र्ष्टा॒म् ।
वि । स॒म॒ना । भूमिः᳚ । अ॒प्र॒थि॒ष्ट । अरं᳚स्त । पर्व᳚तः । चि॒त् । स॒रि॒ष्यन् ॥
वि । स॒म॒ना । भूमिः᳚ । अ॒प्र॒थि॒ष्ट । अरं᳚स्त । पर्व᳚तः । चि॒त् । स॒रि॒ष्यन् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र वाजयन्ता वेगंकुर्वन्तौ तत्करोतीतिणिच् तेतवहरीएतन्नामकावश्वौ घृतश्चुतंघृतस्योदक- स्यच्यवयितारंस्वारंमेघध्वनिंनुक्षिप्रंअस्वार्ष्टां अशब्दयतांस्वरतिःशब्दकर्मा पाकंपचतीतिवदेकधातु- रनुवादः लङिरूपं समनासमस्थला यद्वा समनासर्वतोव्यप्रथिष्टगर्जनंश्रुत्वाममोपरिवृष्टिर्भवतीति- प्रथिताभूत् तथापर्वतश्चित् मेघोपिसरिष्यन् वर्षणार्थमितस्ततोगमिष्यन् अंरस्त अरमत रमतेर्लुङि- रूपम् ॥ ७ ॥