बृ॒हत्सु᳚म्नः प्रसवी॒ता नि॒वेश᳚नो॒ जग᳚तः स्था॒तुरु॒भय᳚स्य॒ यो व॒शी ।
स नो᳚ दे॒वः स᳚वि॒ता शर्म᳚ यच्छत्व॒स्मे क्षया᳚य त्रि॒वरू᳚थ॒मंह᳚सः ॥
स नो᳚ दे॒वः स᳚वि॒ता शर्म᳚ यच्छत्व॒स्मे क्षया᳚य त्रि॒वरू᳚थ॒मंह᳚सः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
बृ॒हत्॑सु᳚म्नः । प्र॒॑स॒वि॒ता । नि॒॑वेश᳚नः । जग᳚तः । स्था॒तुः । उ॒भय᳚स्य । यः । व॒शी ।
सः । नः॒ । दे॒वः । स॒वि॒ता । शर्म᳚ । य॒च्छ॒तु॒ । अ॒स्मे इति᳚ । क्षया᳚य । त्रि॒॑वरू᳚थम् । अंह᳚सः ॥
सः । नः॒ । दे॒वः । स॒वि॒ता । शर्म᳚ । य॒च्छ॒तु॒ । अ॒स्मे इति᳚ । क्षया᳚य । त्रि॒॑वरू᳚थम् । अंह᳚सः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
यो बृहत्सुम्नः प्रभूतधनः प्रभूतसुखो वा प्रसविता प्रकर्षेणानुज्ञाता कर्मणां निवेशनः सर्वैर्गन्तव्यः । जगतो जङ्गमस्य स्थातुः स्थावरस्योभयस्य यो वशी स महान् सविता देवो नोऽस्मभ्यं शर्म सुखं यच्छतु । कीद्रुशं शर्म । त्रिवरूथं त्रीणि वरूथानि गृहाणि स्थानानि क्षित्यादीनि यस्य तत्तादृशम् । अस्मे अस्माकमंहसः पापस्य क्षयाय भवत्विति शेशः ॥ ६ ॥