चतुर्थं मण्डलम् - सूक्तम् 13

5 ऋचः

ऋषिः: वामदेवो गौतमः देवता: अग्निः छन्दः: त्रिष्टुप्

सूक्तम् 4.13 - सम्पूर्णम्

1 / 5
ऋक्: 4.13.1
0:00 0:00
▶ सर्वाणि ऋक्कानि (5)
4.13.1
प्रत्य॒ग्निरु॒षसा॒मग्र᳚मख्यद्विभाती॒नां सु॒मना᳚ रत्न॒धेय᳚म् ।
या॒तम᳚श्विना सु॒कृतो᳚ दुरो॒णमुत्सूर्यो॒ ज्योति᳚षा दे॒व ए᳚ति ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
प्रति᳚ । अ॒ग्निः । उ॒षसा᳚म् । अग्र᳚म् । अ॒ख्य॒त् । वि॒॑भा॒ती॒नाम् । सु॒॑मनाः᳚ । र॒त्न॒॑धेय᳚म् ।
या॒तम् । अ॒श्वि॒ना॒ । सु॒॑कृतः᳚ । दु॒रो॒णम् । उत् । सूर्यः᳚ । ज्योति᳚षा । दे॒वः । ए॒ति॒ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

प्रत्यग्निरिति पञ्चर्चं तृतीयं सूक्तं वामदेवस्यार्षं त्रैष्टुभमाग्नेयं तत्तन्मन्त्रवर्णाभिधेयोषः प्रभृति दैवतं वा । तथा चानुक्रान्तम् । प्रत्यग्निः पञ्चलिङ्गोक्त दैवतं त्वेक इति ॥ लैङ्गिको विनियोगः ॥

सुमनाः शोभमनस्कोऽग्निर्विभातीनां व्युच्छन्तीनामुषसामुषोदेवतानां रत्नधेयं रत्नधानम् । धनप्रकाशकमित्यर्थः । अग्रं प्रति पूर्वकालं ल्क्षीकृत्याख्यत् । प्रवृद्धो भवति । हे अश्विनाश्विनौ युवां सुकृतो यजमानस्य दुरोणं गृहम् । दुरोण इति ग्रुहनाम दुरोणे दुर्या इति गृहनामसु पाठात् । यातम् । गच्छतम् । सूर्य ऋत्विगादीनां प्रेरको देवो ज्योतिषा स्वेन तेजसोदेति । उषः काले प्रादुर्भवतीत्यर्थः ॥ १ ॥

4.13.2
ऊ॒र्ध्वं भा॒नुं स᳚वि॒ता दे॒वो अ᳚श्रेद्द्र॒प्सं दवि᳚ध्वद्गवि॒षो न सत्वा᳚ ।
अनु᳚ व्र॒तं वरु᳚णो यन्ति मि॒त्रो यत्सूर्यं᳚ दि॒व्या᳚रो॒हय᳚न्ति ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
ऊ॒र्ध्वम् । भा॒नुम् । स॒वि॒ता । दे॒वः । अ॒श्रे॒त् । द्र॒प्सम् । दवि᳚ध्वत् । गो॒॑इ॒षः । न । सत्वा᳚ ।
अनु᳚ । व्र॒तम् । वरु᳚णः । य॒न्ति॒ । मि॒त्रः । यत् । सूर्य᳚म् । दि॒वि । आ॒॑रो॒हय᳚न्ति ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

सविता प्रेरको देव ऊर्ध्वमुन्मुखं भानुमश्रेत् । आश्रयति । यद्यदा रश्मयः सूर्यं दिवि द्युलोक आरोहयन्ति । आरोहणं कारयन्ति । तदा वरुणो रात्र्यभिमानी देवो मित्रोऽहरभिमान्यने देवाश्च व्रतं तत्सम्बन्धि कर्मानुयन्ति । अनुगच्छन्ति । अनुगमने दृष्टान्त उच्यते । द्रप्सं पार्थिवं रजो दविध्वद्धुन्वन् । विकिरन्नित्यर्थः । गविषो गा इच्छन् सत्वा न वृषभ इव तद्वत् ॥ २ ॥

4.13.3
यं सी॒मकृ᳚ण्व॒न्तम᳚से वि॒पृचे᳚ ध्रु॒वक्षे᳚मा॒ अन᳚वस्यन्तो॒ अर्थ᳚म् ।
तं सूर्यं᳚ ह॒रितः᳚ स॒प्त य॒ह्वीः स्पशं॒ विश्व᳚स्य॒ जग᳚तो वहन्ति ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
यम् । सी॒म् । अकृ᳚ण्वन् । तम᳚से । वि॒॑पृचे᳚ । ध्रु॒व॑क्षे᳚माः । अन᳚व॑स्यन्तः । अर्थ᳚म् ।
तम् । सूर्य᳚म् । ह॒रितः᳚ । स॒प्त । य॒ह्वीः । स्पश᳚म् । विश्व᳚स्य । जग᳚तः । व॒ह॒न्ति॒ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

ध्रुवक्षेमाः स्थिरनिवासाः सृष्टिकर्तारो देवाः सीं सर्वतस्तमसे तमसो विपृचे पृथक्करणायार्थं जगल्लक्षनं कार्यमनवस्यन्तोऽविमुञ्चन्तः कुर्वन्त एव यं सूर्यमकृण्वन् । असृजन्नित्यर्थः । यह्वीर्महत्यः सप्त सप्तसंख्याका हरितोऽश्वा विश्वस्य समस्तस्य जगतः प्राणिसहूहस्य स्वशं प्रेरकत्वेन ज्ञातारं तं सूर्यं वहन्ति । धारयन्ति ॥ ३ ॥

4.13.4
वहि᳚ष्ठेभिर्वि॒हर᳚न्यासि॒ तन्तु᳚मव॒व्यय॒न्नसि᳚तं देव॒ वस्म᳚ ।
दवि᳚ध्वतो र॒श्मय॒ः सूर्य᳚स्य॒ चर्मे॒वावा᳚धु॒स्तमो᳚ अ॒प्स्व१॒᳚न्तः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
वहि᳚ष्ठेभिः । वि॒॑हर᳚न् । या॒सि॒ । तन्तु᳚म् । अ॒व॒॑व्यय᳚न् । असि᳚तम् । दे॒व॒ । वस्म᳚ ।
दवि᳚ध्वतः । र॒श्मयः᳚ । सूर्य᳚स्य । चर्म᳚॑इव । अव᳚ । अ॒धुः॒ । तमः᳚ । अ॒प्॑सु । अ॒न्तरिति᳚ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

हे देव द्योतमान सूर्य त्वं जगन्निर्वाहात्मकस्य रसस्यादानार्थं तन्तुं रश्मिसमूहं विहरन्विस्तारयन् असितं क्रुष्णवर्णं वस्म नक्तञ्चारानां निवासभूतां रात्रिमवव्ययन् अवाचीनं यथा भवति तथा संवृण्वन् । तिरस्कुर्वन्नित्यर्थः । वहिष्ठेभिर्वोढुमत्यन्तं शक्तैरश्वैर्यासि । गमनमार्गं गच्छसि । अस्यामृचि पूर्वार्धे सूर्यस्य प्रत्यक्षमर्थं प्रतिपाद्योत्तरार्धे परोक्षमर्थं प्रतिपादयितुमाह । दविध्वतो धुन्वानाः सूर्यर्स्य सम्बन्धिनो रश्मयः किरणा अप्स्वन्तरिक्षे । आप इत्यन्तरिक्षनाम आकाशमापः पृथिवीति तन्नामसु पाठात् । अन्तर्मध्ये चर्मेव चर्मवत्स्थितं तमोऽन्धकारमवाधुः । अवाचीनमदधुः । तिरस्कुर्वन्तीत्यर्थः ॥ ४ ॥

4.13.5
अना᳚यतो॒ अनि᳚बद्धः क॒थायं न्य᳚ङ्ङुत्ता॒नो॑व᳚ पद्यते॒ न ।
कया᳚ याति स्व॒धया॒ को द᳚दर्श दि॒वः स्क॒म्भः समृ᳚तः पाति॒ नाक᳚म् ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
अना᳚यतः । अनि᳚॑बद्धः । क॒था । अ॒यम् । न्य᳚ङ् । उ॒त्ता॒नः । अव᳚ । प॒द्य॒ते॒ । न ।
कया᳚ । या॒ति॒ । स्व॒धया᳚ । कः । द॒द॒र्श॒ । दि॒वः । स्क॒म्भः । सम्॑ऋ᳚तः । पा॒ति॒ । नाक᳚म् ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

अयतशब्दो दूरवाची । तद्विपरितोऽनायत आसीनः सन्नयं प्रत्यक्षेणोपलभ्यमानो मण्डलाभिमानी सूर्योऽनिबद्धः । केनापि बद्धो न क्रियते । अपि चायं सूर्यो न्यङ्ङुर्वाङ्मुखः सन् केनचित्कथा कथं नाव पद्यते । न हिंस्यते । किञ्चायमुत्तान ऊर्ध्वमुखत्वेन तिष्ठन् कया स्वधया केन बलेन याति । गच्छति । स्वधाशब्दोऽन्नवाच्यत्र तत्कार्यं बलं लक्षयति । अपि च दिवो द्युलोकस्य स्कंभः स्तंभः समृतो नाकेन समवेतः सूर्यो नाकं स्वर्गं पाति । पालयति । को ददर्श । तत्त्वतः कः पश्यति । न कोऽपि जानातीत्यर्थः ॥ ५ ॥