चतुर्थं मण्डलम् - सूक्तम् 29

आ नः स्तुत इति पञ्चर्चमष्टमं सूक्तं वामदेवस्यार्षम् त्रैष्टुभमैन्द्रम् । आ नः स्तुत इत्यनुक्रमणिका । विनियोगो लैङ्गिकः ॥

हे इन्द्र स्तुतस्त्वं वाजेभिर्वाजैरन्नैः सह तिरश्चित् प्राप्तानि । तरः सत इति प्राप्तस्य । नि. ३-२० । इति यास्कः । पुरूणि पूर्णानि सवना सवनानि नोऽस्मदीयान्यज्ञानुप प्रत्यूती ऊत्यै नोऽस्माकं रक्षणार्थं हरिभिरश्वैरा याहि । आगच्छ । कीदृशः । मन्दसानो मोदमानोऽर्यः स्वाम्याङ्गूषेभिः स्तोत्रैर्गृणानः स्तूयमानः सथराधाः सत्यधनः ॥ १ ॥

नर्यो नृभ्यो हितश्चिकित्वान् सर्वं जानन् सोतृभिः सोममभिषुण्वद्भिरृत्विग्भिर्हूयमान आहूयमान इन्द्रोऽस्मदीयं यज्ञमुप प्रति आ याति । आगच्छतु । हिस्मेति पूरणौ । स्वश्वः शोभनाश्वोपेतोऽभीरुर्निर्भयशीलः सुस्वानेभिः सुन्वद्भिर्यजमानैर्मन्यमानः स्तूयमानो य इन्द्रो वीरैः शूरैर्मरुद्भिः सह सं मदति ह सह माद्यत्येव । स इन्द्र आगच्छत्विति पूर्वेण सम्बन्धः ॥ २ ॥

हे स्तोतस्त्वमस्येन्द्रस्य सम्बन्धिनौ कर्णा कर्णौ वाजयध्या इन्द्रं बलिनं कर्तुं जुष्टामनु दिशं सेवितासु सर्वासु दिक्शु प्र मन्दयध्यै प्रकर्षेणेन्द्रं मादयितुं च श्रवय । स्तोत्राणि श्रावय । इदिति पूरणः । उद्ववृषाणः सोमेनोत्सिच्यमानस्तुविष्मान्बलवानिन्द्रो नोऽस्माकं राधसे धनार्थं सुतीर्था शोभनानि तीर्थान्यभयं च भयराहित्यं च करत् । करोतु ॥ ३ ॥

वज्रबाहुर्वज्रहस्तो य इन्द्रस्त्मन्यात्मनि स्थितानात्मवश्यान् सहस्राणि सहस्रसंख्याकान् शतानि शतसंख्याकानाशून् शीघ्रगामिनोऽश्वान्धुरि रथवहनप्रदेश उप दधानः संस्थापयन्नूती रक्षनार्थं नाधमानं याचमानं विप्रं मेधाविनं हवमानमाह्वयन्तमित्थेत्थमनेन प्रकारेण गृणन्तं स्तुवन्तं यजमानमच्छाभि मुख्येन तन्ता गमनशीलः । भवतीति शेषः । स इन्द्रः सुतीर्थान्यभयं च करोत्विति पूर्वेण स्मबन्धः ॥ ४ ॥

हे मघवन्धनवन्निन्द्र त्वोतासस्त्वया रक्षिता विप्रा मेधाविनो गृनन्तस्त्वां स्तुवन्तः सूरयः स्तोतारो वयं बृहद्दिवस्य महद्दीप्तेराकाय्यस्य आ समन्तात्त्सुत्यस्य पुरुक्षोर्बह्वन्नस्य बहुकीर्तेर्वा ते त्वदीयस्य रायो धनस्य दावने दाने निमित्ते सति भेजानासस्त्वां भजमानाः स्याम । भवेम ॥ ५ ॥