आ नः᳚ स्तु॒त उप॒ वाजे᳚भिरू॒ती इन्द्र᳚ या॒हि हरि᳚भिर्मन्दसा॒नः ।
ति॒रश्चि᳚द॒र्यः सव᳚ना पु॒रूण्या᳚ङ्गू॒षेभि᳚र्गृणा॒नः स॒त्यरा᳚धाः ॥
ति॒रश्चि᳚द॒र्यः सव᳚ना पु॒रूण्या᳚ङ्गू॒षेभि᳚र्गृणा॒नः स॒त्यरा᳚धाः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
आ । नः॒ । स्तु॒तः । उप᳚ । वाजे᳚भिः । ऊ॒ती । इन्द्र᳚ । या॒हि । हरि᳚॑भिः । म॒न्द॒सा॒नः ।
ति॒रः । चि॒त् । अ॒र्यः । सव᳚ना । पु॒रूणि᳚ । आ॒ङ्गू॒षेभिः᳚ । गृ॒णा॒नः । स॒त्य॑रा᳚धाः ॥
ति॒रः । चि॒त् । अ॒र्यः । सव᳚ना । पु॒रूणि᳚ । आ॒ङ्गू॒षेभिः᳚ । गृ॒णा॒नः । स॒त्य॑रा᳚धाः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
आ नः स्तुत इति पञ्चर्चमष्टमं सूक्तं वामदेवस्यार्षम् त्रैष्टुभमैन्द्रम् । आ नः स्तुत इत्यनुक्रमणिका । विनियोगो लैङ्गिकः ॥
हे इन्द्र स्तुतस्त्वं वाजेभिर्वाजैरन्नैः सह तिरश्चित् प्राप्तानि । तरः सत इति प्राप्तस्य । नि. ३-२० । इति यास्कः । पुरूणि पूर्णानि सवना सवनानि नोऽस्मदीयान्यज्ञानुप प्रत्यूती ऊत्यै नोऽस्माकं रक्षणार्थं हरिभिरश्वैरा याहि । आगच्छ । कीदृशः । मन्दसानो मोदमानोऽर्यः स्वाम्याङ्गूषेभिः स्तोत्रैर्गृणानः स्तूयमानः सथराधाः सत्यधनः ॥ १ ॥