चतुर्थं मण्डलम् - सूक्तम् 52

प्रति ष्येति सप्तर्चं सप्तमं सूक्तं गायत्रमुषोदेवताकम् । प्रति ष्या सप्त गायत्रमित्यनुक्रमणिका ॥ प्रातरनुवाक उषस्ये क्रतौ गायत्रे छन्दस्याश्विनशस्त्रे चेदं शस्यम् । अथोषस्यः प्रति ष्या सूनरी । आ. ४-१४ । इति हि सूत्रितं ॥

स्या सा संस्तूयमाना सूनरी सुष्ठु प्राणिनां नेत्री जनी जनयित्री फलानां स्वसुः सस्वृस्थानीयाया रात्रेः परि उपरिभागे रात्रिपर्यवसानकाले व्युच्छन्ती तमो विवासयन्ती । स्वसा स्वस्रे ज्यायस्यै । ऋग्वे. १-१२४-८ । इत्युक्तम् । दिवो द्योतमानस्यादित्यस्य दुहितोषाः पत्यदर्शि । प्रतिदृश्यते सर्वैः ॥ १ ॥

अश्वेव चित्रा जायनीयारुषी आरोचमाना गवां रश्मीनां माता निर्मात्री ऋतावरी यज्ञवत्युषा अश्विनोः सखा समानख्याना सह स्तूयमानाभूत् । भवति । अश्विनोरुषसा सह स्तूयमानात्वात्सखित्वं परस्परं ॥ २ ॥

उतापि चाश्विनोः सखासि । उतापि च गवां रश्मीनां मातासि । उतापि च हे उषो वस्वो धनस्येशिषे । ईश्वरा भवसि ॥ ३ ॥

यावयद्द्वेषसम् । यवयन्तो वियुज्यमाना द्वेषांसि द्वेष्टारो यस्यास्तादृशी । पृथक्क्रियन्ते द्वेषांस्यनयेति वा । रात्रौ हननायोद्युक्ता द्वेषिण उषः काले हि पलायन्ते । तादृशीं चिकित्वित् ज्ञापयन्तीं त्वा त्वां सूनृतावरि । सूनृतेति वाङ्नाम । तद्वति देविस्तोमैः स्तुतिभिः प्रत्यभुत्स्महि । प्रतिबोधयामः । स्तुम इत्यर्थः ॥ ४ ॥

भद्राः स्तुत्या रश्मयः प्रत्यद्रुक्षत । प्रतिदृश्यन्ते । गवामुदकानानां सर्गा न वर्षधारा इवेयमुषा उरु ज्रयो महत्तेज आप्राः । आपूरयत् ॥ ५ ॥

हे विभावरि विभावत्युषस्त्वमापप्रुष्यापुरयन्ती तेजसा जगत् ज्योतिषा तेजसा तमोऽन्धकारं व्यावः । व्यावृणोः किञ्च अनु पश्चात् स्वधां हविर्लक्शणमन्नमव । रक्ष ॥ ६ ॥

आद्यां तनोषीत्येषा देवानां हविःषूषसोऽनुवाक्या । सूत्रितं च । आ द्यां तनोषि रश्मिभिरावहन्ती पोष्या वार्याणि । आ. ६-१४ ॥ इति ॥

हे उषो रश्मिभिर्द्यां दिवमा तनोषि । उरु विस्तीर्णं प्रियमन्तरिक्षं रश्मिभिरा तनोषि । शुक्रेण दीप्तेन शोचिषा प्रकाशेन युक्ता सत्येवं करोषि ॥ ७ ॥