त्वा युजेति पञ्चर्चं सप्तमं सूक्तं वामदेवस्यार्षं त्रैष्टुभमिन्द्रासोमदेवताकम् । अनुक्रान्तं च । त्वा युजैन्द्रासोममिति । विनियोगो लैङ्गिकः ॥

हे सोम तव त्वदीये तत्तस्मिन् सख्ये सखित्वे सति त्वा त्वया युजा सहायेनेन्द्रः सस्रुतः सरणशीला अपो वृष्तिलक्षणान्युदकानि मनवे मनुष्येभ्यः कः । अकरोत् । किञ्च अहिं व्रुत्रमसुरमहन् । हतवान् । सप्त सर्पणशीलाः सिन्धूनपोऽरिणात् । प्रैरयत् । अपिहितेवापिहितानीव वृत्रेण तिरोहितानि च । अत्रेवशब्दश्चार्थे । खानि स्रोतसां द्वाराण्यपावृणोत् । उद्घाटीतवान् ॥ १ ॥