उ॒त स्मा॒ हि त्वामा॒हुरिन्म॒घवा᳚नं शचीपते ।
दाता᳚र॒मवि᳚दीधयुम् ॥
दाता᳚र॒मवि᳚दीधयुम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उ॒त । स्म॒ । हि । त्वाम् । आ॒हुः । इत् । म॒घ॑वा᳚नम् । श॒ची॒॑प॒ते॒ ।
दाता᳚रम् । अवि᳚॑दीधयुम् ॥
दाता᳚रम् । अवि᳚॑दीधयुम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे शचीपते कर्मपालकेन्द्र उतापि च मघवानं धनवन्तं दातारं स्तोतृभ्योऽभीष्टप्रदं त्वा त्वामविदीधयुम् । विदीधयुरदीप्यमानः । न विदीधयुरविदीधयुः । तं दीप्यमानमाहुः स्म । प्रवदन्ति खलु । हीदिति द्वयं पूरणार्थं ॥ ७ ॥