आशुं दधिक्रामिति षड्रुचं सप्तमं सूक्तम् । आदितः पञ्च त्रिष्टुभः षष्ठ्यनुष्टुप् । ऋषिर्वामदेवः । पूर्वसूक्ते हीत्युक्तत्वादेतदपि दाधिक्रम् । तथा चानुक्रान्तम् । आशुं षळन्त्यानुष्टुबिति । सूक्तविनियोगो लैङ्गिकः ॥

आशुं शीघ्रगामिनं तमु तमेव दधिक्रां देवं नु क्षिप्रं स्तवाम । उतापि च दिवः पृथिव्याश्च सकाशादस्य घसं चर्किराम । विक्षिपाम । उच्छन्तीस्तमो विवासयन्तीरुषसो मां प्रति सूदयन्तु । रक्षन्तु फलानि । विश्वानि सर्वाणि दुरितान्यतिपर्षन् । अतिपारयन्तु । अन्यदेवताकेषु मन्त्रेष्वन्यदेवतास्तुतिस्तासां निपातभाक्त्वान्न विरुध्यते ॥ १ ॥