सिन्धु᳚र्ह वां र॒सया᳚ सिञ्च॒दश्वा᳚न्घृ॒णा वयो᳚॑रु॒षास॒ः परि᳚ ग्मन् ।
तदू॒ षु वा᳚मजि॒रं चे᳚ति॒ यानं॒ येन॒ पती॒ भव᳚थः सू॒र्याया᳚ः ॥
तदू॒ षु वा᳚मजि॒रं चे᳚ति॒ यानं॒ येन॒ पती॒ भव᳚थः सू॒र्याया᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सिन्धुः᳚ । ह॒ । वा॒म् । र॒सया᳚ । सि॒ञ्च॒त् । अश्वा᳚न् । घृ॒णा । वयः᳚ । अ॒रु॒षासः᳚ । परि᳚ । ग्म॒न् ।
तत् । ऊं॒ इति᳚ । सु । वा॒म् । अ॒जि॒रम् । चे॒ति॒ । यान᳚म् । येन᳚ । पती॒ इति᳚ । भव᳚थः । सू॒र्यायाः᳚ ॥
तत् । ऊं॒ इति᳚ । सु । वा॒म् । अ॒जि॒रम् । चे॒ति॒ । यान᳚म् । येन᳚ । पती॒ इति᳚ । भव᳚थः । सू॒र्यायाः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
वां युवयोरश्वान् सिन्धुः स्यन्दमानो मेघ उदकं वा रसया रसेन सिञ्चत् । असेचयत् । घृणा दीप्त्या वयः पक्षिसदृशा वेतारो वा आश्वा अरुषास आरोचमानाः सन्तः परि परितो ग्मन् । गच्छन्ति । वां यानं गमनसाधनं प्रसिद्धो रथोऽजिरम् । क्षिप्रनामैतत् । सु सुष्ठु चेति । ज्ञायते । येन रथेन सूर्यायाः पति पालयितारौ वोढारौ भवथः स रथश्चेतीति ॥ ६ ॥