रा॒या व॒यं स᳚स॒वांसो᳚ मदेम ह॒व्येन᳚ दे॒वा यव᳚सेन॒ गावः᳚ ।
तां धे॒नुमि᳚न्द्रावरुणा यु॒वं नो᳚ वि॒श्वाहा᳚ धत्त॒मन᳚पस्फुरन्तीम् ॥
तां धे॒नुमि᳚न्द्रावरुणा यु॒वं नो᳚ वि॒श्वाहा᳚ धत्त॒मन᳚पस्फुरन्तीम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
रा॒या । व॒यम् । स॒स॒॑वांसः᳚ । म॒दे॒म॒ । ह॒व्येन᳚ । दे॒वाः । यव᳚सेन । गावः᳚ ।
ताम् । धे॒नुम् । इ॒न्द्रा॒व॒रु॒णा॒ । यु॒वम् । नः॒ । वि॒श्वाहा᳚ । ध॒त्त॒म् । अन᳚प॑स्फुरन्तीम् ॥
ताम् । धे॒नुम् । इ॒न्द्रा॒व॒रु॒णा॒ । यु॒वम् । नः॒ । वि॒श्वाहा᳚ । ध॒त्त॒म् । अन᳚प॑स्फुरन्तीम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
राया धनेन मदेम ससवांसो युवां सम्भक्तारो वयम् । हव्येन देवा मोदन्तु यवसेन च गावः । तां धेनुं प्रीणयित्रीं रयिं हे इन्द्रा वरुणौ विश्वाहा विश्वस्य हन्तारौ युवं युवां नोऽस्माकं धत्तम् । दत्तम् । कीदृशीम् । अनपस्फुरन्तीमनवहिंसिताम् । यद्वा । विश्वाहेत्यव्ययम् । सर्वदेत्यर्थः ॥ १० ॥