अ॒हं ता विश्वा᳚ चकरं॒ नकि᳚र्मा॒ दैव्यं॒ सहो᳚ वरते॒ अप्र᳚तीतम् ।
यन्मा॒ सोमा᳚सो म॒मद॒न्यदु॒क्थोभे भ᳚येते॒ रज᳚सी अपा॒रे ॥
यन्मा॒ सोमा᳚सो म॒मद॒न्यदु॒क्थोभे भ᳚येते॒ रज᳚सी अपा॒रे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒हम् । ता । विश्वा᳚ । च॒क॒र॒म् । नकिः᳚ । मा॒ । दैव्य᳚म् । सहः᳚ । व॒र॒ते॒ । अप्र᳚ति॑इतम् ।
यत् । मा॒ । सोमा᳚सः । म॒मद᳚न् । यत् । उ॒क्था । उ॒भे इति᳚ । भ॒ये॒ते॒ इति᳚ । रज᳚सी॒ इति᳚ । अ॒पा॒रे इति᳚ ॥
यत् । मा॒ । सोमा᳚सः । म॒मद᳚न् । यत् । उ॒क्था । उ॒भे इति᳚ । भ॒ये॒ते॒ इति᳚ । रज᳚सी॒ इति᳚ । अ॒पा॒रे इति᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अहं त्रसदस्युस्ता तानि प्रसिद्धानि विश्वा सर्वाणि चकरम् । अकार्शम् । अप्रतीतमप्रतिगतं मा मां दैव्यं सहो देवसम्बन्धि सहो बलं नकिर्वरते । नैव वारयति । यद्यस्मात्सोमासः सोमा मा मां ममदन् । अमदयन् । यच्चोक्था शस्त्राण्यपि ममदन् तस्मान्मत्तोऽपारे दूरपारे उभे रजसी द्यावापृथिव्यौ भयेते । चलतः ॥ ६ ॥