अ॒हमिन्द्रो॒ वरु᳚ण॒स्ते म᳚हि॒त्वोर्वी ग᳚भी॒रे रज᳚सी सु॒मेके᳚ ।
त्वष्टे᳚व॒ विश्वा॒ भुव᳚नानि वि॒द्वान्त्समै᳚रयं॒ रोद᳚सी धा॒रयं᳚ च ॥
त्वष्टे᳚व॒ विश्वा॒ भुव᳚नानि वि॒द्वान्त्समै᳚रयं॒ रोद᳚सी धा॒रयं᳚ च ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒हम् । इन्द्रः᳚ । वरु᳚णः । ते इति᳚ । म॒हि॒॑त्वा । उ॒र्वी इति᳚ । ग॒भी॒रे इति᳚ । रज᳚सी॒ इति᳚ । सु॒मेके॒ इति᳚ सु॒॑मेके᳚ ।
त्वष्टा᳚॑इव । विश्वा᳚ । भुव᳚नानि । वि॒द्वान् । सम् । ऐ॒र॒य॒म् । रोद᳚सी॒ इति᳚ । धा॒रय᳚म् । च॒ ॥
त्वष्टा᳚॑इव । विश्वा᳚ । भुव᳚नानि । वि॒द्वान् । सम् । ऐ॒र॒य॒म् । रोद᳚सी॒ इति᳚ । धा॒रय᳚म् । च॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अहं त्रसदस्युरिन्द्र इन्द्रोऽप्यस्मि । अहं वरुणश्च । ते महित्वा महित्वेनोर्वी विस्तीर्णे गभीरे दुरवगाहे अवकाशवतौ वा सुमेके सुरूपे रजसी द्यावापृथिव्यौ ते अप्यहमेव । विद्वान् जानन्नहं त्वष्टेव प्रजापतिरिव विश्वा भुवनानि सर्वाणि भुतानि समैरयम् । संप्रैरयम् । रोदसी द्यावापृथिव्यौ धारयं च । धृतवानस्मि ॥ ३ ॥