तं वां रथमिति सप्तर्चं द्वादशं सूक्तम् । पुरुमीह्ळाजमीह्ळावेव ऋषिः । त्रिष्टुप् छन्दः । अश्विनौ देवता । तं वामित्यनुक्रान्तम् । प्रातरनुवाकाश्विनशस्त्रयोरुक्तो विनियोगः ॥

हे अश्विनौ वां युवयो रथं स्तोतारोऽद्य सुत्याहनि हुवेम । आह्वयामः । कीद्रुशं तम् । पृथुज्रयं प्रथितवेगं गोः गवां सङ्गतिं सङ्गमयितारम् । यो रथः सूर्यां वहति । धारयति । वन्धुरयुः । रथे निवासाधारभूतः काष्थो वन्धुरं तद्वान् । तं गिर्वाहसं गिरां स्तुतीनां वोढारं पुरुतमं प्रभूततमं वसूयुं वसुमन्तम् ॥ १ ॥