सु॒प्रा॒व्य᳚ः प्राशु॒षाळे॒ष वी॒रः सुष्वे᳚ः प॒क्तिं कृ᳚णुते॒ केव॒लेन्द्र᳚ः ।
नासु᳚ष्वेरा॒पिर्न सखा॒ न जा॒मिर्दु᳚ष्प्रा॒व्यो᳚॑वह॒न्तेदवा᳚चः ॥
नासु᳚ष्वेरा॒पिर्न सखा॒ न जा॒मिर्दु᳚ष्प्रा॒व्यो᳚॑वह॒न्तेदवा᳚चः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सु॒प्र॒॑अ॒व्यः᳚ । प्रा॒शु॒षाट् । ए॒षः । वी॒रः । सुस्वेः᳚ । प॒क्तिम् । कृ॒णु॒ते॒ । केव᳚ला । इन्द्रः᳚ ।
न । असु᳚स्वेः । आ॒पिः । न । सखा᳚ । न । जा॒मिः । दुः॒प्र॒॑अ॒व्यः᳚ । अ॒व॒॑ह॒न्ता । इत् । अवा᳚चः ॥
न । असु᳚स्वेः । आ॒पिः । न । सखा᳚ । न । जा॒मिः । दुः॒प्र॒॑अ॒व्यः᳚ । अ॒व॒॑ह॒न्ता । इत् । अवा᳚चः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
प्राशुषाट् शत्रूणां प्रकर्षेण शीघ्रमभिभवता वीरो विक्रान्त एष इन्द्रः सुप्राव्यः सुष्ठूपगच्छतो हविर्भिः सुष्ठु प्रतर्पयितुर्वा सुष्वेः सुन्वतो यजमानस्य सम्बन्धिनीं केवला केवलामसाधारणां पक्तिं कृणुते । आत्मनः कुरुते । किञ्चेन्द्रोऽसुष्वेरसुन्वतो यजमानस्यापिर्व्याप्तो न भवति । इन्द्रोऽयजमानस्य सखा न भवति । जामिर्बन्धुश्च न भवति । अपि च दुष्ट्राव्यो दुरुपगमनस्या वाचः स्तुतिरहितस्य पुरुशस्यावहन्तेत् हिंसितैव भवति ॥ ६ ॥