व्य᳚कृणोत चम॒सं च᳚तु॒र्धा सखे॒ वि शि॒क्षेत्य᳚ब्रवीत ।
अथै᳚त वाजा अ॒मृत᳚स्य॒ पन्थां᳚ ग॒णं दे॒वाना᳚मृभवः सुहस्ताः ॥
अथै᳚त वाजा अ॒मृत᳚स्य॒ पन्थां᳚ ग॒णं दे॒वाना᳚मृभवः सुहस्ताः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वि । अ॒कृ॒णो॒त॒ । च॒म॒सम् । च॒तुः॒॑धा । सखे᳚ । वि । शि॒क्ष॒ । इति᳚ । अ॒ब्र॒वी॒त॒ ।
अथ᳚ । ऐ॒त॒ । वा॒जाः॒ । अ॒मृत᳚स्य । पन्था᳚म् । ग॒णम् । दे॒वाना᳚म् । ऋ॒भ॒वः॒ । सु॒॑ह॒स्ताः॒ ॥
अथ᳚ । ऐ॒त॒ । वा॒जाः॒ । अ॒मृत᳚स्य । पन्था᳚म् । ग॒णम् । दे॒वाना᳚म् । ऋ॒भ॒वः॒ । सु॒॑ह॒स्ताः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे ऋभवो यूयं चमसं चतुर्धा व्यकृणोत । व्यकुरुत । कृत्वा च हे सखे हे सखिभूताग्ने वि शिक्षानुगृहाण सोऽग्निर्युष्मानवादीत् खलु । किमिति । हे वाजा ऋभवः सुहस्ताः कुशलहस्ता यूयममृतस्यामरणधर्मकस्य स्वर्गस्य पन्थां पन्थानमैत । गच्छत किं तदमृतमिति । देवानामिन्द्रादीनां गनं सङ्घातमैत ॥ ३ ॥