तृ॒षु यदन्ना᳚ तृ॒षुणा᳚ व॒वक्ष᳚ तृ॒षुं दू॒तं कृ᳚णुते य॒ह्वो अ॒ग्निः ।
वात᳚स्य मे॒ळिं स᳚चते नि॒जूर्व᳚न्ना॒शुं न वा᳚जयते हि॒न्वे अर्वा᳚ ॥
वात᳚स्य मे॒ळिं स᳚चते नि॒जूर्व᳚न्ना॒शुं न वा᳚जयते हि॒न्वे अर्वा᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तृ॒षु । यत् । अन्ना᳚ । तृ॒षुणा᳚ । व॒वक्ष᳚ । तृ॒षुम् । दू॒तम् । कृ॒णु॒ते॒ । य॒ह्वः । अ॒ग्निः ।
वात᳚स्य । मे॒ळिम् । स॒च॒ते॒ । नि॒॑जूर्व᳚न् । आ॒शुम् । न । वा॒ज॒य॒ते॒ । हि॒न्वे । अर्वा᳚ ॥
वात᳚स्य । मे॒ळिम् । स॒च॒ते॒ । नि॒॑जूर्व᳚न् । आ॒शुम् । न । वा॒ज॒य॒ते॒ । हि॒न्वे । अर्वा᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
यद्योऽग्निस्त्रिषु क्षिप्रमेवान्नान्नानि काष्ठादीनि तृषुणा क्षिप्रेण रश्मिसमूहेन ववक्ष । वहति । दहतीत्यर्थः । यह्वो महान् सोऽग्निस्तृषुमात्मानं दूतं कृणुते । यजमानदूतं करोति । निजूर्वन् काष्ठानि निःशेषेण दहन्नग्निर्वातस्य वायोर्मेळिं बलं सचते । सेवते । आशुं न । अश्वसादी यथाश्वं तथार्वा गमनशीलोऽग्निः स्वरश्मिं वाजयते । वाजिनं बलवन्तं करोति । हिन्वे । प्रेरयति च ॥ ११ ॥