वि यद्वरां᳚सि॒ पर्व᳚तस्य वृ॒ण्वे पयो᳚भिर्जि॒न्वे अ॒पां जवां᳚सि ।
वि॒दद्गौ॒रस्य᳚ गव॒यस्य॒ गोहे॒ यदी॒ वाजा᳚य सु॒ध्यो॒३॒᳚ वह᳚न्ति ॥
वि॒दद्गौ॒रस्य᳚ गव॒यस्य॒ गोहे॒ यदी॒ वाजा᳚य सु॒ध्यो॒३॒᳚ वह᳚न्ति ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वि । यत् । वरां᳚सि । पर्व᳚तस्य । वृ॒ण्वे । पयः᳚॑भिः । जि॒न्वे । अ॒पाम् । जवां᳚सि ।
वि॒दत् । गौ॒रस्य᳚ । ग॒व॒यस्य᳚ । गोहे᳚ । यदि᳚ । वाजा᳚य । सु॒॑ध्यः᳚ । वह᳚न्ति ॥
वि॒दत् । गौ॒रस्य᳚ । ग॒व॒यस्य᳚ । गोहे᳚ । यदि᳚ । वाजा᳚य । सु॒॑ध्यः᳚ । वह᳚न्ति ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इन्द्रः पर्वतस्य मेधस्य वरांसि द्वाराणि वि वृण्वे विवृतानि कृतवानिति यत् । अपामुदकानां जवांसि वेगान्पयोभिर्जलैर्जिन्वे प्यायतीति यत् । यदि यदा सुध्यः शोभनकर्माणो यजमाना वाजायान्नाय वहन्ति इन्द्रं प्राप्नुवन्ति तथा गोहे गौरस्य गौरमृगस्य गवयस्य गवयमृगस्य च विदत् तौ द्वौ पशू लभत इति यत् । तत्सर्वं सत्रेति पूर्वेण सम्बन्धः ॥ ८ ॥