भ॒द्रा ते॒ हस्ता॒ सुकृ᳚तो॒त पा॒णी प्र᳚य॒न्तारा᳚ स्तुव॒ते राध᳚ इन्द्र ।
का ते॒ निष᳚त्ति॒ः किमु॒ नो म᳚मत्सि॒ किं नोदु᳚दु हर्षसे॒ दात॒वा उ᳚ ॥
का ते॒ निष᳚त्ति॒ः किमु॒ नो म᳚मत्सि॒ किं नोदु᳚दु हर्षसे॒ दात॒वा उ᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
भ॒द्रा । ते॒ । हस्ता᳚ । सु॑कृ᳚ता । उ॒त । पा॒णी इति᳚ । प्र॒॑य॒न्तारा᳚ । स्तु॒व॒ते । राधः᳚ । इ॒न्द्र॒ ।
का । ते॒ । नि॑स᳚त्तिः । किम् । ऊं॒ इति᳚ । नः॒ । म॒म॒त्सि॒ । किम् । न । उत्॑उ᳚त् । ऊं॒ इति᳚ । ह॒र्ष॒से॒ । दात॒वै । ऊ{4}॒ इति᳚ ॥
का । ते॒ । नि॑स᳚त्तिः । किम् । ऊं॒ इति᳚ । नः॒ । म॒म॒त्सि॒ । किम् । न । उत्॑उ᳚त् । ऊं॒ इति᳚ । ह॒र्ष॒से॒ । दात॒वै । ऊ{4}॒ इति᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अभ्युदयेष्टाविन्द्रस्य प्रदातुर्भद्रा ते हस्तेति याज्या । सूत्रितं च । दीर्घस्ते अस्त्वंकुशो भद्रा ते हस्ता सुकृतोत पाणी । आ. ३-१३ । इति ॥
हे इन्द्र ते त्वदीयौ भद्रा भद्रौ कल्याणौ हस्ता हस्तौ सुकृता सुकृतौ शोभन कर्माणौ भवतः । उतापि च पाणी त्वदीयौ हस्तौ स्तुवते स्तोत्रे यजमानाय राधो धनं प्रयन्तारा प्रयन्तारौ प्रदातारौ भवतः । हे इन्द्र ते त्वदीया निषत्तिर्निषदनं स्थितिः का । त्वमस्मान् किमु किमर्थं नो ममत्सि । न मादयसि । किमुदुदु किमर्थमेव दातवा अस्माकं धनं दातुं न हर्षसे । हृष्टो नभवसि ॥ ९ ॥