एता आपो घृतधारा वार्षन्ति । अधः पतन्ति । शतव्रजा अपरिमितगतयः सत्यो हृद्याद्धृदयङ्गमात्समुद्रादन्तरिक्षाद्रिपुणा जलमोकप्रतिबन्धकारिणा शत्रुना वृत्रेण नावचक्शे न अवदर्शनाय यथादृष्टं भवति तथार्षन्ति । ता घृतस्य धारा अभि चाकशिमि । अभिपश्यामि । कुत्रेति तदुच्यते । हिरण्ययो हिरण्मयो वेतसोऽप्सम्भवोऽग्निर्वैद्युत आसामपां मध्ये वर्तत इति शेशः । अत्र घृतस्य धारा अभिचाकशीमीत्यनेन चरमपादेन होमाधारोऽग्निर्वैद्युतोऽग्निरादित्यो वोक्तः ॥ ५ ॥