घृतस्य धारा अमुमग्निं समनेव समानमनस्का योषा योषितः पतिमिवभिप्रवन्त । अभिनमयन्ति । निमग्नं कुर्वन्ति । कीदृश्यस्ताः । कल्याण्यो भद्ररूपाः स्मयमानासो हसन्त्यः । किञ्च ताः समिधः सम्यग्दीपयित्र्यः सत्यो नसन्त । व्याप्नुवन्ति । ता एव धारा जुशानः प्रीयमाणः सेवमानो वायं जातवेदाहर्यति । कामयते । घृतशब्दस्योदकमिति पक्शेऽग्निजातवेदः शब्द्द्भ्यां वैद्युतोऽग्निरादित्यो वा गृह्यते । तं देवमुदकधारा अभि प्रवन्त नसन्त च । स ताश्च हर्यति ॥ ८ ॥